نویسندگان زن در تاریخ ایران


اگر بخواهیم روح نویسندگی بانوان را به صورت سال شمار مورد سنجش قرار دهیم، می توان آن را به چهار دوره تقسیم کرد.

1⃣- پیش از عصر ناصری که دوره خاموشی آنان در نثر نویسی است یا نوشته هایشان از میان رفته است. صاحبان ذوق و کمال از میان آنان شعر سروده اند که در دیوان و تذکره ها نمونه هایی باقی مانده است. تاکنون تنها نوشته منثوری که از زنان فارسی نویس در دست داریم، خاطرات گلبدن بانو خواهر همایون پادشاه است که به نام همایون نامه طبع شده است. چون او فارسی زبانی از خاندان جغتایی و از سلسله خاندان پادشاهان مغول هندوستان است، در زمره بانوان ایرانی بشمار نمی آید، ولی بانوی نامور و نویسنده فارسی زبان است.

2⃣- از عصر ناصری تا دوره مشروطیت، نمونه هایی بصورت سفرنامه منثور از قلم بانوان به دست آمده است.

3⃣. از دوره مشروطیت تا شهریور ١٣٢٠ که آغاز ورود زنان به جرگه روزنامه نویسی و تالیف کتاب است.

4⃣. از شهریور ١٣٢٠ به بعد که مظاهر نویسندگی زنان را در همه زمینه ها در دست داریم. /ایرج افشار، مقدمه کتاب « خانم فردا کوچ است»، نشر اطراف

#زنان_در_تاریخ

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾