┄┄┅┅🍃✿❀💜❀🍃✿┅┅┄
نیایش شبانگاهی

خــــــــــــــــــــدایــــــــــــــــــــا
گاهی زنـــــگ بریدن می خورد، می نشینم ردیف آخر،
سرم روی میز،
خاطرات پشت پنجره بازی می کنند.
نفسم می پیچد میان چوب های خستگی،
آرزوهایی که شاید ریخته روی زمین،
کنده کاری هایی روی دل،
انگار جای سالم دیگر نیست،
چشم هایم را که ببندم آرزوی خواب ابدی سر می کشد.
معلم بیاید یا نیاید، هم کلاسی باشد یا نباشد،
هم میزی، هم نفس... باز نمی شود پلک هایم، حتــــــــــــــــــــی اگر بگویند امتحان است و مردود می شوی.

خــــــــــوب است که می دانی چه می گویم،
مــــــــــرا می فهمی.
می خــــــــــــــــــــواهی باشم،
بایـــــد بــــــــــــــــــــاشی.
بــــــــــــــــــــایــــــــــّّد بیایی کنارم،
دســـــت بکشی روی ســـــرم،
نفست ڪــــــــــــــــــــه خورد ڪنار گوشم تازه چشم هایم قــــــــــــــــــــوت می گیرند،
مات است اما می بینم
یڪ بــــــــــــــــــــرگه سفید،
خــــــــــــــــــــط اول،
بــــــــــزرگ نوشته:

تــــــــــــــــــــا مــــــــــــــــــــن هســــــــــتم
نگــــــــــــــــــــران نبـــــاش،
یــــــــــــــــــــڪ
"خــــــــــــــــــــدا"
ڪــــــــــــــــــــافیست.

شبتان خدایی و نورانی باشه

@molavi_asar_o_afkar
@nokatetarbiyati
┄┄┅┅🍃✿❀💜❀🍃✿┅┅┄┄