حمورابی قانونی وضع کرده بود که اگه کشاورز بابت وام بدهکاربود و به دلیل بلایای طبیعی مثل سیل و خشکسالی محصولات‌ آسیب میدید، آن سال زراعی از پرداخت وام و بهره‌ش معاف می‌شد تا ورشکست نشود. چرا که تولید غذا به عنوان «ضرورت استراتژیک» لز یک امنیت قانونی برخودار بود تا از ریسک بازارهای مالی در امان باشد. درباره نرخ بهره و چارچوب استقراض و انتقال بدهی و همه این‌ها قوانینی طراحی کرده بودند. پس اینطور نبوده که هرکس هر نرخی خواست ب تعیین کند. البته دست وام‌دهنده هم چندان باز نبوده. اگر سرمایه رو به کشاورز نمیداد، به دلیل فقدان تنوع فعالیت های اقتصادی سرمایه گذاری در تولید غذا گزینه ممکن بود.
البته دوره‌های باثبات گاهی انقدر طولانی بودند که ذهن مذهبی بین‌النهرین مفهوم «گناه رفاه» رو پایه‌ریزی کرد.!!
©@RuralWomenIssues