🗽💡یکی دانستن سرنوشت حکومت با سرنوشت کشور!"بقاء ایران یا دلواپسی برای تداوم نظام"؟!
مدتی است عدهای که البته کمشمار هم نیستند با همهی تفاوت در دیدگاهها و با گرایشات مختلف سیاسی، اما گویا به یک نقطه نظر مشترک رسیدهاند با این باور یا ادعا که هرگونه تلاش مردم برای تغییر حکومت اسلامی الزاماٌ به فروپاشی کشور میانجامد و در آن صورت، جنگ داخلی نیز حتمی خواهد بود که منجر به تجزیه ایران میشود!
یکی دانستن سرنوشت حکومت با سرنوشت کشور، پایهی اصلی این نظر یا این ادعاست؛ که با خود پرسشهای اساسی را بوجود میآورد.
مهمترین این پرسشها را میتوان بدینگونه مطرح ساخت:
۱_رمزِ ماندگاری کشورها آیا الزاماً در گروِ ماندگاری حکومتها است؟!
۲_با هربار تغییر حکومتها، آیا کشورها فروپاشیدهاند؟!
۳_آیا با هر تغییر حکومت، آن کشور تجزیه شده است؟!
۴_اگر چنین است؛ پس جابجای(تغییر) حکومتها، آیا برای همیشه به یک امر منتفی تبدیل شده است؟!
۵_یقینی دانستن این نظر یا ادعا، آیا همان "باور حکومت آخرالزمانی" نیست؟!
۶_اینان به تازگی به این ایده رسیدهاند یا قبلاً نیز بدان باور داشتند؟ اگر به تازگی رسیدهاند، وجود چه عوامل مهمی آنها را به این نظر رسانده است که قبلاً وجود نداشتند؟ مسائل قومی، رقابتهای منطقهای و جهانی آیا قبلاً نبودند و فقط الان بوجود آمدهاند؟!
۷_اگر قبلاً رسیده بودند، پس چرا در سال پنجاهوهفت آن را مطرح نکردند؛ که هیچ، اگر در آن زمان چنین مسئلهای مطرح میشد، را فریبی بیش نمیدانستد که توسط حکومت طرحریزی شده و به توسط افراد فریبخوردهی گمراه، پیگیری میشود؟!
۸_آیا در سال پنجاهوهفت مسائل قومی، رقابتهای منطقهای و جهانی وجود نداشتند که انقلابیون مطمئن بودند تغییر حکومت در آن زمان منجر به فروپاشی و تجزیهی کشور نمیشود؟ اگر مطمئن بودند، این اطمینان را از کجا آورده بودند؛ و چه قدرتی این اطمینان را به آنها داده بود که سرنگونی حکومت پهلوی هیچگونه آسیبی به انسجام و بقاء کشور نمیزند؟!
بجز این پرسشها که خود خللِ اساسی ایجاد میکنند در این نظریه یا ادعا؛ "به لحاظ تاریخی" نیز کافی است به دو رویداد مرتبط و همچنین به یک وضعیت، اشاره شود تا نقض کنندهی "این ادعای یقین پنداشته شده"، باشد.
یک؛ وسیعترین جدایی سرزمینی اندوهبار که حدود صدسال پیش و در جنگهای ایران و روسیه شکل گرفت، اتفاقاً در زمانی بود که در ایران حکومت مستقر قاجاریه حاکم بود؛ نه به هنگام جابجایی حکومت با حکومت دیگری!!
دو؛ منسجمترین تلاشهای تجزیهطلبانهی فرقهی پیشهوری در آذربایجان و همچنین توسط قاضیمحمد در کردستان، که خوشبختانه هر دو ناکام ماندند؛ نیز به هنگام استقرار حکومت پهلوی بود، نه به وقت تغییر حکومتها!!
سه؛ اگر سرنوشت کشور با حکومت مستقر یکی پنداشته شود، که اینگونه اصرار دارید:
_آنگاه اگر آن حکومت، آن کشور را به ویرانه بدل کرد؛ که کرده است!
_آنگاه اگر آن حکومت، با ندانم کاری یا شاید هم دانسته، زیستبوم کشور را به نابودی بکشاند؛ که کشانده است!
_آنگاه اگر حاکمان آن حکومت، پاسخگوی مسئولیتهای پُرشمار خود نباشند و نشوند؛ که نیستند!
_آنگاه اگر حاکمان آن حکومت، با حقپنداریِ خود، ادعای جاودانگی حکومت خود کنند؛ که میکنند!
آنوقت با این اصل یا ادعای بزعم خود تغییرناپذیر و خیرخواهانه برای بقاء کشور، مردم از ترس اینکه هرنوع تلاشی برای تغییر حکومت منجر به فروپاشی یا تجزیه نشود که ادعای آن را دارید؛ چه باید بکنند؟!
آیا این بدان معنی نیست که مردم باید از ترس تبِ احتمالی، همچنان تن به مرگ تدریجی بدهند؛ که مبادا با تغییرخواهی و تلاش برای تغییر، شاید روزی دچار آن شوند!!
این مدعیان که در چهل سال پیش تو دهن هر کسی میزدند اگر مدعی میشد سرنوشت کشور وابسته است به سرنوشت حکومت پهلوی و چنان افراد را وابسته، مزدور، نادان و... میخواندند و آنان را "ادب انقلابی" میکردند! در عینحال اینک اما با همان صراحت و قاطعیت انقلابیِ خود، سرنوشت ایران را وابسته میدانند به سرنوشت حکومت اسلامی و اگر کسانی برعکس آن را بگویند جیرهخوار اجانب، نادان، تندرو و... میخوانند که قصد دارند با چنین کاری، جنگ داخلی راه بیندازند و کشور را "فروپاشی کنند"! آیا برای این همه تناقض و این "یک بام و دو هوا"ی خود، پاسخی دارند؟!
اینان آیا دغدغهی بقاء ایران را دارند یا تنها "هموغمشان" فقط و فقط حفظ و تداوم این حکومت است آنهم به هرقیمتی و به هرروشی؛ حتی اگر شده، با ترساندن مردم تا مبادا هیچگونه تغییری را حتی به مخیله خود نیز راه دهند؟!!
"متناقضین منطبقساز"! جز این، در "وصفشان" نتوان گفت.✍🏼 اسفنداد ایرانیاد
#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید
👇👇@OmidIranAzad