در سرتاسر قرون وسطا کلیسای رم به گونه‌ای فزاینده، سیاسی و این جهانی شد و امور دینی را در امور غیر دینی ادغام کرد، به طوری که پاپ، هم به رهبر حکومت، هم به رهبر دینی بدل شد. کلیسا به منظور تامین بودجه برای جاه‌طلبی پاپ، دست و دلبازانه از الهیات چشم می‌پوشید و هرگاه نظام اعتقادی ساختگی‌اش نابسنده از آب در می‌آمد، کاردینال‌ها دامنه‌ی تفسیر کتاب مقدس را، تا حد نقض آن گسترش می‌دادند.

شاید وقیحانه‌ترین نمود این امر، استفاده روزافزون از آمرزش، جهت افزایش وجوه خزانه پاپ بود. گناهکاران به واسطه نظام آمرزش، می‌توانستند برای بخشیده شدنِ گناهان‌شان پول بدهند و پاپ‌هایی که پی‌در‌پی به رهبریت دینی درآمدند، به‌قدری این روند را دستکاری کردند که این ترفند ساده، در زمان نهضت اصلاح دین، منبع عمده‌ای از درآمد واتیکان را فراهم می‌کرد!

📚مایکل وایت
✍پاپ‌ و مرتد

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing