اثرات تحریم و ناکارآمدی، موریانه وار در حال سست کردن پایه های کشور است✍ حبیب رمضانخانی
این روزها که به دلیل گرمای هوا، شما بخوانید کمبود برق، کل کشور به تعطیلی کشیده شده، تکرار این وقفه ها در اداره کشور، نشان از خطرات بزرگ و بحران های پیش روی ایران است:
۱. درگیر شدن مدت دار کشور تحت تحریم های فلج کننده، با چاشنی ناکارآمدی، مدت هاست کشور را از سرمایه خارجی و داخلی تهی کرده است. در نتیجه ضمن فرسوده شدن خطوط انتقال انرژی و هدر رفت آن، توان تولید و عرضه برق و گاز را نیز محدود کرده است. به گونه ای هر چه پیشتر می رویم، قطعی های برق و گاز بیشتر شده و حتی از صادر کننده بنزین و گاز به وارد کننده آن ها در حال تبدیل شدن هستیم.
۲. در سایه مدیریت غلط و نبود تکنولوژیها و آموزش به روز، همچنان بخش کشاورزی با ساختار سنتی و مصرف بالای آب، در حال نابودی آب های زیرزمینی و سطحی کشور است. به گونه ای که این برداشت بی رویه و بسیار خطرناک، در عمق باعث فرونشست گسترده زمین در بیشتر مناطق ایران و در سطح باعث بیابان زایی وسیع و در نتیجه تبدیل ایران از کشوری نیمه خشک به کشوری خشک شده است که در یک مورد، امروز خروجی آن را با مهاجرت گسترده از مناطق جنوبی و مرکزی به بخش های شمالی کشور شاهد هستیم.
۳. وجود جمعیت جوان و گسترده نسل های دهه شصت و هفتاد می توانست اقتصاد هر کشوری را متحول کند. ولی متأسفانه آن سرمایه عظیم، با بلاتکلیفی، امروز در حال ورود به دوره میانسالی در حال تباه شدن است.
از سویی، به دلیل چشم انداز منفی اقتصادی و اجتماعی، نه تنها شاهد کاهش تمایل جوانان به ازدواج و فرزندآوری هستیم بلکه شوربختانه، جوانان و متخصصان کشور، به دلیل عقب ماندگی از کشورهای همسایه و دیگران، در حال مهاجرت گسترده به خارج کشور هستند.
بدتر اما، جایگزین این ها، ورود گسترده و بدون نظارت مهاجران غیرقانونی هست که از لحاظ امنیتی، اقتصادی و اجتماعی، آینده زیستی ایران و ایرانیان را تهدید می کنند.
۴. در بحث اقتصادی؛ در داخل، فاصله و گسست عظیم طبقاتی، زیر خط فقر رفتن اکثریت مردم ایران، چند دهه تورم دو رقمی، ورشکستگی صندوق های بازنشستگی، جایگزین و سرازیر شدن سرمایه ها از تولید به دلالی و سوداگری و... و در خارج، از کنار گذاشتن ایران از کریدورها و راه های مهم انتقال انرژی و ترانزیت کالا تا قرار داشتن در لیست سیاه FATF و... فقط بخشی از کوه یخ مشکلات عظیم اقتصادی پیش روی کشور ماست.
در کنار این موارد، می توان از بی اعتمادی و گسست بزرگ مردم با حاکمیت، سونامی بحران های اجتماعی چون طلاق، اعتیاد و... وابستگی محض به کشورهایی چون روسیه و چین و بسیاری مشکلات دیگر نام برد که هر یک به تنهایی توان فرسایش و تهی کردن پایه های یک کشور را داراست.
چکیده کلام:
اثرات تحریم و ناکارآمدی آرام آرام خود را نمود داده و تاثیرات مرگبار خود را نشان می دهند. به جای چاره اندیشی اما حامیان این ایدئولوژی و امتداد این وضعیت، فقط مشکلات را از سالی به سال دیگر حواله می کنند که نتیجه آن را در یک مورد، امروز در بخش انرژی و کمبودهای گسترده آن شاهد هستیم. حال اگر در سال های پیش رو، این وضعیت ادامه یابد، با هوار شدن و سنگینی این مشکلات، بی شک قامت ایران توان تحمل این حجم از رنج و مشکلات را نداشته و بی شک خواهد شکست.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing