{در فرانسه} عصر چهارشنبه ۱۲ مرداد ۱۳۵۶ با آن که ناخوش هستم، رفته بودم ماهرویی را ببینم و سه چهار ساعت از منزل غیبت داشتم. البته، خوی بد بر طبیعتی که نشست نرود تا به روز حشر از دست ولی، ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی مایۀ نقد بقا را که ضمان خواهد شد؟ باری، وقتی به منزل بازگشتم گفتند چندین دفعه از ایران مرا خواسته اند که شاهنشاه من صحبت بفرمایند. جای تعجب شد، چون کاری در نظرم نبود که دربارۀ آن بخواهند صحبت بفرمایند و به طور معمول هم احوالپرسی و این تعارفات را نداریم، مگر من ناخوش باشم. هر چه سعی کردم تهران را بگیرم نشد.
📚#خاطرات_اسدالله_علم 🖌#امیر_اسدالله_علم جلد 6 & صفحۀ 549 تهران، کتاب سرا ویرایش از #علینقی_عالیخانی #چهارشنبه & 1356/5/12