نظر "وینستون چرچیل" در مورد "محمد مصدق السلطنه": 《مصدق پیر دیوانه ای است که کشور خود را به نابودی میکشد و نهایتا آن را به کمونیستها تسلیم میکند!
🔗 Piruz Nahavandi (@pirozzzzzzzzz) #اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید
👇👇@OmidIranAzad
استقلال فقط با گرفتن یک صنعت بدون تخصص، بدون بازار فروش و بدون پشتوانه اقتصادی
ممکن نیست. وقتی مردم فقیرند، اقتصاد کشور ضعیف است و ساختار سیاسی در آستانه
فروپاشی قرار میگیرد، نمیتوان اسم آن را استقلال گذاشت.
تحریم نفت، انحلال مجلس، بحران مالی
و خطر حزب توده در دوران مصدق باعث شد کشور نهتنها مستقل نشود، بلکه در آستانه
فروپاشی قرار بگیرد. جالب اینجاست که او با سیاستهایش کاری کرد که حتی دوست و
دشمن و بیگانه در یک صف قرار گرفتند تا برای سقوط خودش متحد شوند، چون مردم در
سختی افتاده بودند.
نمونه روشن این نوع آرمانگرایی
اشتباه را امروز هم میبینیم: شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» تنها روی کاغذ
بود؛ در عمل ایران را به تحریم، فقر و نابودی اقتصاد رساند.
با این وضع آیا برکناری مصدق را میتوان
فقط در چارچوب یک واژه با بار معنایی منفی به نام «کودتا» گذاشت یا نه باید گفت
کنار گذاشتن کسی که هم برخلاف مصلحت مردم عمل کرد و هم راه نیروهای بیگانه را باز
کرد، شاید اجتنابناپذیر بود؟
استقلال بدون قدرت اقتصادی و ثبات
سیاسی فقط یک توهم است، نه واقعیت.
برکناری مصدق
حتی اگر کودتا بود، نجات کشور از فروپاشی بود.