در این روزگار چرک و کثیف که در خاک وطن شما خون فواره میزند و در دورانی که صدها و هزاران نفر از هموطنان شریف و صادق شما در راه تحصیل حقوق انسانی خود به مسلخ برده میشوند، چون میخواهند نه مثل یک حیوان بلکه مثل یک انسان زندگی کنند، شما به عنوان کسی که مردم به حرفهای او با دقت توجه میکنند، هنوز هم فقط در پشت نظریهی اساسی خود که در فلسفهی شما نهفته است سنگر گرفتهاید و تکرار میکنید که "هدف و معنای حیات برای تمام افراد بشر این است: تکامل اخلاق فردی"
حالا یک لحظه فکر کنید آیا ممکن است یک فرد انسانی بتواند مشغول تسلیح اخلاقی خود باشد و در عین حال در دورانی زندگی کند که جلو چشم او مردان و زنان را در خیابانها به گلوله میبندند و او پس از مشاهدهی چنین وقایعی اجازه ندارد حتی مدتها پس از ختم تیراندازی، جنازهها و مجروحان را از کف خیابان بردارد؟
چه کسی قادر است به صرافت طبع از نظرگاه اندیشه بر جهان بنگرد وقتی میبیند افراد پلیس، مردم را به قصد کشت میزنند با این بهانه که اینان احتمالن در مظان براندازی نظام حاکم بر کشورند یا چنین خیالی را در سر میپرورانند.
🖌ماکسیم گورکی
سطرهایی از یک نامه به تولستوی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing