📰 کاور هفته‌نامه گاردین ویکلی: «علامت خطر؛ جسور شدن راست افراطی بریتانیا»

#فاطمه_لطفی

این نشریه لحظه حاضر را لحظه‌ای خطرناک برای بریتانیا توصیف می‌کند می‌نویسد: پس از تابستانی پر تب و تاب که در آن هزاران نفر دوباره با قایق‌های کوچک از کانال مانش عبور کردند، اعتراضات ضد مهاجرتی در بیش از ۴۰ مکان به ویژه هتل‌های مخصوص اسکان مهاجران در بریتانیا برگزار شد و لفاظی‌های ملی‌گرایانه و ضد پناهندگان توسط سیاستمداران و نیز حتی رسانه‌ها تقویت شد.

اعتراضات به مهاجران پس از آن صورت گرفت که سه دختر در یک کلاس درس در بریتانیا کشته شدند و شایعات دروغین این قتل‌ها را به یک مهاجر مسلمان نسبت دادند.

اما در حالی که بخش‌هایی از بریتانیا خود را برای اعتراضات گسترده‌تر در این آخر هفته آماده می‌کردند، کمپینی برای برافراشتن پرچم‌های سنت جورج و پرچم اتحادیه در سراسر کشور سرعت گرفت و آنچه بسیاری از مهاجران در روستاها یا خیابان‌های شهرها به صورت ارعاب آشکار تجربه کرده‌اند به عنوان میهن‌پرستی معرفی شد.

به گفته گروه‌های ضد افراط‌گرایی «امید، نفرت نیست» و «در برابر نژادپرستی بایستید»، این کمپین ظاهرا خودجوش در واقع توسط چهره‌های شناخته‌شده راست افراطی سازماندهی شده است.

انور سولومون، مدیر اجرایی شورای پناهندگان، می‌گوید برخی از محل‌های توزیع غذا که قبلا به همه نیازمندان خدمت‌رسانی می‌کردند، اکنون «خارجی‌ها» را رد می‌کنند.

کی‌یر استارمر اخیرا گفته بود که برای جلوگیری از تبدیل شدن بریتانیا به «جزیره غریبه‌ها»، محدودیت‌های سختگیرانه‌ای بر مهاجرت لازم است. سولومون می‌گوید: «کسانی که دهه‌ها با پناهندگان کار کرده‌اند به من می‌گویند که هرگز به یاد ندارند که خصومت‌ها با مهاجران تا این حد قوی و محیط تا این حد مسموم بوده باشد.» سایر خیریه‌های پناهندگان مجبور شده‌اند در پاسخ به تهدید به مرگ و ارعاب، اتاق‌های امن ایجاد کنند یا حتی دفاتر خود را ببندند.

استارمر از آن زمان گفته است که عمیقا از اظهار نظر خود در مورد «جزیره غریبه‌ها» پشیمان است، اما نشانه چندانی از عقب‌نشینی از این لفاظی وجود ندارد. این هفته سخنگوی او حمایت آشکاری از کمپین برافراشتن پرچم‌های سنت جورج و پرچم اتحادیه داشت و نخست وزیر را «میهن‌پرستی» توصیف کرد که معتقد است مردم باید حمایت خود را از این سیاست نشان دهند.

(لازم به ذکر است که پرچم سنت‌جورج  در دوران قرون وسطی و جنگ‌های صلیبی به عنوان یکی از نمادهای صلیبیون به شمار می‌رفته).

بادنوچ، رهبر حزب محافظه‌کار، گفته که زنان از ترس آزار و اذیت مردان پناهنده‌ای که «در بوته‌ها کمین کرده‌اند» از قدم زدن در پارک‌ها می‌ترسند. رابرت جنریک، وزیر سایه، جانشین بالقوه رهبر حزب، در تجمعات ضد مهاجرتی با حضور اعضای شناخته‌شده راست افراطی و در حال نصب پرچم به تیر چراغ برق دیده شده. نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاحات بریتانیا، خواستار اعتراضات گسترده در هتل‌های دیگر محل اقامت تازه‌واردان شد.

پاول جکسون، استاد تاریخ در دانشگاه نورث‌همپتون که کارش تمرکز بر افراط‌گرایی راست افراطی است، می‌گوید: چیزی که من کاملا نگران‌کننده می‌دانم این است که این موضوع فرصتی برای رشد راست افراطی ایجاد می‌کند. ما دیده‌ایم که سیاستمداران حزب کارگر در اصل از نگرانی‌ها در مورد اعتراضات در هتل‌های مهاجرت حمایت می‌کنند و به راست پوپولیستی متمایل می‌شوند. ما دیده‌ایم که سیاستمداران اصلاح‌طلب به شدت این نگرانی‌ها را مشروعیت می‌بخشند.

نگرانی زیادی در مورد جسارت راست افراطی و نیز صداهای محدود در جریان اصلی سیاسی وجود دارد که خواستار روایت متفاوتی در مورد مسائل مهاجرت هستند.

جکسون عوامل متعددی را در پشت وضعیت فعلی می‌داند از جمله ظهور دونالد ترامپ در ایالات متحده. او می‌گوید یکی از عوامل اساسی، فروپاشی اعتماد به واکنش‌های دولت به پناهندگی و مهاجرت است.

ما در طول نسل گذشته شاهد فروپاشی اعتماد به سیاست‌گذاری دولت در مورد مهاجرت بوده‌ایم و فکر می‌کنم این تا حدودی به لطف عدم صحبت صادقانه سیاستمداران جریان اصلی در مورد این موضوع است.

🚽Ellinne

Comments

Be the first to add a comment