آنچه در سازمان ملل میگذرد نشان میدهد که جمهوری اسلامی تقریباً همهٔ برگهایش را باخته است و الان مجبور است که به خوردن جام زهر تن بدهد.
ترامپ و دولتش، در قبال حمله به آرامکو، موضع هوشمندانهای را در پیش گرفتند و در واقع نه تنها توانستند با این حملات، متحدان کلاسیک خود را در کنار خود قرار دهند بلکه توانستند هدف جمهوری اسلامی برای گرفتن دستِ بالا در مذاکرات احتمالی را خنثی کنند.
حالا سران چندین کشور دنیا از جمله فرانسه، بریتانیا، آلمان، پاکستان و ژاپن، جداگانه هیئت ایرانی را تحت فشار قرار دادهاند تا به پای میز مذاکره بیایند. در این شرایط، مذاکره برای جمهوری اسلامی شبیه به مذاکرهٔ لشگر شکستخوردهٔ عباسمیرزا در ترکمانچای است و قاعدتاً مجبور به پذیرش همهٔ شروط طرف مقابل است. از سوی دیگر، فرار از مذاکره یعنی تن ندادن به دیپلماسی و این میتواند آمریکا را به هدف خود در تشکیل یک ائتلاف جهانی علیه ایران نزدیک کند.
اقناع کشورهای دیگر در خطرناک بودن رفتار جمهوری اسلامی، منجر به قطعنامههای احتمالی سختگیرانه در شورای امنیت سازمان ملل خواهد شد و آنجاست که جهان جمهوری اسلامی را یک حکومت تبهکار و یاغی خواهد شناخت. این برای آمریکا و متحدانش یک پیروزی بدون جنگ است.
نبرد تمدنی جمهوری اسلامی با غرب نهایتاً با دست کشیدن از اصولش انجام خواهد گرفت و شمشیرِ آختهٔ روحانیت شیعه به حکومت خودکامهٔ آقازادگانِ مفتخواره تقلیل خواهد یافت. بیچاره بچهشیعههایی که برای بقای حکومت آقازادهها جانفشانیها کردند.
_____@ajibzad
آیا این موضوعات در مذاکرات برجام نادیده گرفته شده و به یکباره به یادشون افتاده که باید در موردش صحبت کرد؟
با توجه به اینکه تنها هدف ج. ا بقای نظام هست، این مذاکرات چه خطری برای ج. ا داره که حاضر به شروع یک جنگ با چندین کشور ابرقدرت هستن ولی مذاکره نه؟
جنگی که احتمال بقای نظام رو کم میکنه
امریکا پول میخواد
فکر نکنید امریکا رابطه بدی با سران نظام دارد
امریکا دوست صمیمی سران نظام جمهوری اسلامی است.
اینا همش فیلمه آمریکا و جمهوری اسلامی توافق کردن. ترامپ جنگ نمیخواهد ترامپ داره نقش بازی میکنه برای گمراه کردن مردم ایران وگرنه خودش با جمهوری اسلامی صمیمی بوده و هست.