آنچه علیه اردوغان به میدان آمده است:

نه یک کودتای فرقه ای نظیر کودتای گولنیست هاست که با یکسری تصفیه های سازمانی رفع خطر شد.

نه یک نهضت قومی و خشونت آمیز نظیر حرکت پ ک ک است؛ که با وحدت ملی و برانگیختن حس ناسیونالیستی آن را تقبیح و منزوی و تروریسم انگاری کردند.

نه یک سری اعتراضات آنارشیستی و متشتت نظیر اعتراضات ۱۴۰۱ ایران است؛ که با وجود گستردگی و انرژی بالا، اما فاقد یکپارچگی و رهبری واحد بود و به تدریج تخلیه و ابتر شد


بلکه یک قیام ملی ست. اردوغان نیز البته همچنان پایگاه مردمی منسجم دارد. پایگاهی که صدالبته نسبت به گذشته بسیار کوچکتر شده است.

اساسا قمار اردوغان در دستگیری اکرم امام اوغلو، ناشی از علم او به اقلیت یافتن پایگاه مردمی خود در برابر اپوزیسیون بود. اردوغان در مقام ناامیدی از قدرت با دموکراسی، چرخشی آغاز کرده است به سمت یک هژمونی دیکتاتوری با تکیه بر یک اقلیت منسجم. دقیقا مثل دشمن سالیان اخیرش بشار اسد!!

دیکتاتورها هر چقدر باهم دشمن باشند دقیقا مثل هم فکر می کنند و مثل هم عمل می کنند!!
چون دیکتاتور جز یک راه برای ماندن ندارد.


@zahrdaroo