انضباط بودجه‌ای در ژاپن
در دهه‌ی ۵۰ تا ۷۰ میلادی که ژاپن رشدهای شتابان تجربه می‌کرد، دولت چنان به انضباط مالی پایبند بود که مازاد بودجه در دخل و خرجش پدیدار شد. این مسئله برخلاف ایده‌های رایج کینزی آن زمان بود که کسری مالی دولت را پیش‌رانه‌ی رشد اقتصادی می‌دانست (که طبعاً در دوره‌های رکود ایده‌ی نادرستی نیست).
برای یک کشور در حال توسعه، کمینه‌سازی کسری مداوم بودجه (انضباط مالی) نخستین گام کوچکی‌ست که می‌تواند پس‌انداز کل - و به تبعش سرمایه‌گذاری کل - را افزایش دهد، نیاز اقتصاد به پس‌انداز خارجی را کمتر کند، شعله‌های تورم را فرونشانَد و فشار بر تراز پرداخت‌های ارزی را کاهش دهد. ژاپن در مراحل آغازین توسعه این موضوع را به خوبی درک کرده بود، اما بسیاری از توسعه‌نیافتگان - چه امروز و چه دیروز - نتوانستند همین گام کوچک را هم بردارند. در عین حال، مهم‌تر از کاهش کسری بودجه، افزایش کیفیت کسری بودجه می‌باشد به طوری که سهم 'مصرف' دولتی در بودجه به حداقل و سهم 'سرمایه‌گذاری' دولتی (انباشت سرمایه) به حداکثر رسد.
ناشر: ProgressiveCapitalism
✅ @karkhone
در دهه‌ی ۵۰ تا ۷۰ میلادی که ژاپن رشدهای شتابان تجربه می‌کرد، دولت چنان به انضباط مالی پایبند بود که مازاد بودجه در دخل و خرجش پدیدار شد. این مسئله برخلاف ایده‌های رایج کینزی آن زمان بود که کسری مالی دولت را پیش‌رانه‌ی رشد اقتصادی می‌دانست (که طبعاً در دوره‌های رکود ایده‌ی نادرستی نیست).
برای یک کشور در حال توسعه، کمینه‌سازی کسری مداوم بودجه (انضباط مالی) نخستین گام کوچکی‌ست که می‌تواند پس‌انداز کل - و به تبعش سرمایه‌گذاری کل - را افزایش دهد، نیاز اقتصاد به پس‌انداز خارجی را کمتر کند، شعله‌های تورم را فرونشانَد و فشار بر تراز پرداخت‌های ارزی را کاهش دهد. ژاپن در مراحل آغازین توسعه این موضوع را به خوبی درک کرده بود، اما بسیاری از توسعه‌نیافتگان - چه امروز و چه دیروز - نتوانستند همین گام کوچک را هم بردارند. در عین حال، مهم‌تر از کاهش کسری بودجه، افزایش کیفیت کسری بودجه می‌باشد به طوری که سهم 'مصرف' دولتی در بودجه به حداقل و سهم 'سرمایه‌گذاری' دولتی (انباشت سرمایه) به حداکثر رسد.
ناشر: ProgressiveCapitalism
✅ @karkhone
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment