پیشگامان: زنان برای احراز حق رأی در ایالات متحده آمریکا
هدف نهضت زنان برای احراز حق رأی، به‌رسمیت‌شناخته‌شدن حق رأی به زنان بود. کنشگران این هدف را در دو جبهه متفاوت دنبال می‌کردند: در سطح دولت‌های ایالتی و در سطح کنگره آمریکا. آن‌ها از مجالس قانون‌گذاری ایالتی و کنگره آمریکا تصویب اصلاحیه‌ای را مطالبه می‌کردند تا حقوق زنان برای رأی‌دادن، در قانون اساسی به رسمیت شناخته شود.
.
صدها کارزار برای دادخواهی و جمع‌آوری امضا موجب تبلیغات بیشتر برای زنان شد. در آغاز کنشگران، برای جلب حمایت عمومی نسبت به احراز حق رأی برای زنان، بیشتر بر استدلال‌هایی تکیه می‌کردند که جنبه اخلاقی داشت. اما در نیمه دوم قرن نوزدهم استراتژی سیاسی مستقیم را هم به راهکارهای خود افزودند. این فعالان از حیث نگرشی که به نقش زن داشتند خیلی از زمانه خود جلوتر بودند؛ به همین سبب پیشرفت کار کُند بود. با این حال آن‌ها پیروزی‌هایی به دست آوردند و تا پایان قرن نوزدهم موفق شدند در برخی ایالات و سرزمین‌های غربی به هدف خود، یعنی به‌دست‌آوردن حق رأی برای زنان، نائل شوند و در بخش‌هایی دیگر از کشور به موفقیت‌های نسبی دست یابند. آن‌ها همچنین موفق شدند حمایت نهادهای مدنی و گروه‌های ذی‌نفوذ متعددی را جلب کنند که بسیاری از آن‌ها در لابی‌گری به تلاش‌های زنان کمک‌های شایانی کردند. در مراحل پایانی جنبش در آغاز قرن بیستم تعداد فزاینده‌ای از رهبران سیاسی، هم در سطح دولت‌های ایالتی و هم در سطح دولت فدرال، نسبت به حق رأی برای زنان نظر مساعد پیدا کرده بودند. با این حال حرکت در مسیر مخالف دیدگاه‌های اجتماعی حاکم و سنن آن روزگار روندی بس طولانی و دشوار بود.
.
رهبران نهضت با نافرمانی مدنی و به جان خریدن خطر زندان در راه حمایت از حق رأی زنان، شهامت خود را نشان دادند؛ آنتونی در سال ۱۸٧۲ به جرم رأی‌دادن غیرقانونی بازداشت و محاکمه شد، او در سال ١۸٧۶ با قرائت «بیانیه حقوق زنان ایالات متحده آمریکا»، جشن‌های استقلال آمریکا را مختل کرد. استون از پرداخت مالیات سر باز زد تا نسبت به مشمول‌مالیات‌‌شدن در شرایطی که نماینده‌ای در مجلس قانون‌گذاری ندارد، اعتراض خود را ابراز کند. پُل در سال ۱۹١٧ به جرم راه‌انداختن تظاهرات در مقابل کاخ سفید بازداشت و زندانی شد.
رهبران جنبش برای جلب پشتیبانی، با سایر گروه‌های خواهان اصلاحات، گروه‌های ذی‌نفوذ، سیاستمداران و شخصیت‌های سرشناس و ممتاز ارتباط برقرار کردند. پیوندهای نزدیک میان هواداران الغای بردگی و فعالان حقوق زن به معنی اشتراک در اهداف و حمایت متقابل بود.
بیشتر بخوانید:
.http://bit.ly/2U5xNcX
لینک انگلیسی:
http://bit.ly/2U3x9wi
#مطالعه_موردی #حق_رای_زنان #حقوق_زنان #توانا
کانال کتاب و کلاس توانا
@tavaana
@Tavaana_TavaanaTech
هدف نهضت زنان برای احراز حق رأی، به‌رسمیت‌شناخته‌شدن حق رأی به زنان بود. کنشگران این هدف را در دو جبهه متفاوت دنبال می‌کردند: در سطح دولت‌های ایالتی و در سطح کنگره آمریکا. آن‌ها از مجالس قانون‌گذاری ایالتی و کنگره آمریکا تصویب اصلاحیه‌ای را مطالبه می‌کردند تا حقوق زنان برای رأی‌دادن، در قانون اساسی به رسمیت شناخته شود.
.
صدها کارزار برای دادخواهی و جمع‌آوری امضا موجب تبلیغات بیشتر برای زنان شد. در آغاز کنشگران، برای جلب حمایت عمومی نسبت به احراز حق رأی برای زنان، بیشتر بر استدلال‌هایی تکیه می‌کردند که جنبه اخلاقی داشت. اما در نیمه دوم قرن نوزدهم استراتژی سیاسی مستقیم را هم به راهکارهای خود افزودند. این فعالان از حیث نگرشی که به نقش زن داشتند خیلی از زمانه خود جلوتر بودند؛ به همین سبب پیشرفت کار کُند بود. با این حال آن‌ها پیروزی‌هایی به دست آوردند و تا پایان قرن نوزدهم موفق شدند در برخی ایالات و سرزمین‌های غربی به هدف خود، یعنی به‌دست‌آوردن حق رأی برای زنان، نائل شوند و در بخش‌هایی دیگر از کشور به موفقیت‌های نسبی دست یابند. آن‌ها همچنین موفق شدند حمایت نهادهای مدنی و گروه‌های ذی‌نفوذ متعددی را جلب کنند که بسیاری از آن‌ها در لابی‌گری به تلاش‌های زنان کمک‌های شایانی کردند. در مراحل پایانی جنبش در آغاز قرن بیستم تعداد فزاینده‌ای از رهبران سیاسی، هم در سطح دولت‌های ایالتی و هم در سطح دولت فدرال، نسبت به حق رأی برای زنان نظر مساعد پیدا کرده بودند. با این حال حرکت در مسیر مخالف دیدگاه‌های اجتماعی حاکم و سنن آن روزگار روندی بس طولانی و دشوار بود.
.
رهبران نهضت با نافرمانی مدنی و به جان خریدن خطر زندان در راه حمایت از حق رأی زنان، شهامت خود را نشان دادند؛ آنتونی در سال ۱۸٧۲ به جرم رأی‌دادن غیرقانونی بازداشت و محاکمه شد، او در سال ١۸٧۶ با قرائت «بیانیه حقوق زنان ایالات متحده آمریکا»، جشن‌های استقلال آمریکا را مختل کرد. استون از پرداخت مالیات سر باز زد تا نسبت به مشمول‌مالیات‌‌شدن در شرایطی که نماینده‌ای در مجلس قانون‌گذاری ندارد، اعتراض خود را ابراز کند. پُل در سال ۱۹١٧ به جرم راه‌انداختن تظاهرات در مقابل کاخ سفید بازداشت و زندانی شد.
رهبران جنبش برای جلب پشتیبانی، با سایر گروه‌های خواهان اصلاحات، گروه‌های ذی‌نفوذ، سیاستمداران و شخصیت‌های سرشناس و ممتاز ارتباط برقرار کردند. پیوندهای نزدیک میان هواداران الغای بردگی و فعالان حقوق زن به معنی اشتراک در اهداف و حمایت متقابل بود.
بیشتر بخوانید:
.http://bit.ly/2U5xNcX
لینک انگلیسی:
http://bit.ly/2U3x9wi
#مطالعه_موردی #حق_رای_زنان #حقوق_زنان #توانا
کانال کتاب و کلاس توانا
@tavaana
@Tavaana_TavaanaTech
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment