🔹️کیفیت کجای معادلات تولید دارو است؟/ سیزده گانه ای برای داروی ایرانی
به گزارش نشریه درمانیاب، دکتر جمال فرهمنديان، پزشك و فعال اجتماعی به قلم خود در خصوص کیفیت داروهای تولید داخل و سیاست های تولید دارو درکشور نوشت:
یک – سینوزیت مزمن و آلرژی همراهان قدیمی فرزندم هستند، علائم معمول با یک سرماخوردگی بسیار شدید می‌شوند و التهاب گوش و فارنژیت اضافه می‌شود و به نسخه معمول جواب نمی‌دهند، استاد، داروی خارجی سینگل دوز را با تاکید سفارش می‌کند و می گوید حتما بگیر، بالاخره می‌یابم و می‌خورد و بهبود سریع‌تر از تصورم از راه می‌رسد…
بیمار عراقی برای بار دوم است که در بیمارستان بستری شده، گله می کند و می گوید داروهایی که از ایران با خودش برده نه فشار خون و نه قند خونش را خوب کنترل نکرده، حالا برای یکی داروی اردنی و برای دیگری داروی مصری استفاده می‌کند که البته هر دو تحت لیسانس کمپانی‌های بزرگ ساخته شده‌اند…
شخصا شاهد هستم که بسیاری از مراجعان به کلینیک‌های ترک اعتیاد از کیفیت پایین داروهای ترک اعتیاد داخلی شکایت دارند. جالب است که مراجعان همگی چند برند خاص را نام می‌برند که با دوز ثابت به صورت واضح علائم محرومیت را از خود نشان می‌دهند.
با چشمان خودم شاهد می‌شوم که یکی از چهره‌های شاخص صنعت دارو داروی برند کشور غربی را از جیب درمی‌آورد و می‌خورد، تعجبم را به دوستان انتقال می‌دهم و می‌شنوم که این اصلا عجیب نیست و مثال‌هایش متعددند…
دو – تا حدودی در جریان زحمات و تلاش‌های سخت و شبانه روزی دلسوزان واقعی حوزه داروی ایران در این سال‌ها بوده‌ام و دیده‌ام که ثمره زحماتشان داروهای بسیار موثر و مناسب( و در نتیجه درمان‌های نجات بخش و تسکین دهنده پرشمار) را به هموطنانم عرضه کرده است، می‌دانم با سه مثال هم نمی‌شود در خصوص محصولاتی با شمار چند ده میلیاردی قضاوت کرد، اما این نوشته تنها تلاشی است برای طرح(یا انعکاس) دیدگاهی انتقادی در حوزه داروهای تولید داخل، لطفا این یک بار، قبل از اینکه تا انتها مطلب را بخوانید، از قضاوت در خصوص نویسنده و نیت او و صدور غیابی رای برای او خودداری کنید.
سه- با سال‌ها تبلیغات رسانه‌ای بعید است این جملات را نشنیده باشید که «حدود نود و هفت درصد داروها و دو سوم مواد اولیه موردنیاز صنعت داروی کشور در داخل تولید می‌شود و این باعث میلیاردها دلار صرفه جویی ارزی در کشور و عدم به مشکل خوردن در زمان تحریم و ده‌ها فایده دیگر می‌شود و …»
و «جدیدترین داروهای جهان، مگر مواردی خاص، در طی تنها چند سال در ایران به مرحله تولید خواهند رسید و با قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت جهانی در دسترس مصرف کننده ایرانی قرار خواهد گرفت…»
همه این موارد بسیار مهم هستند، اما در حوزه سلامت مهمترین عنصر قطعا کیفیت است، کیفیت کلیدواژه عموما فراموش شده در این همه تبلیغات رسانه‌ای متکی به اعداد است
چهار-می گویند امسال حداکثر 15 میلیون دلار صادرات دارو خواهیم داشت و می گویند مشکل اصلی پایین بودن صادرات ما هم تحریم‌ها است، اما پیش از شروع تحریم‌ها هم صادرات حدود 80 میلیون دلار بود، آن موقع هم البته فهرست بلندبالایی از عوامل موثر در خصوص پایین بودن صادرات مطرح می‌شد، اما در خصوص اینکه برخی داروهای ایرانی از آزمون‌ها و ممیزی‌های کیفی و اثربخشی سایر کشورها مردود می‌شدند عموما حرفی زده نمی‌شد، حتی در مواردی عدم پذیرش یا برگشت دادن داروهای ایرانی به توطئه نسبت داده می‌شد و این در حالی بود که محصول دیگر ایرانی در همان بازار اجازه پذیرش می‌گرفت.
داروی ایرانی که بتواند در رقابت با محصولات سایر کشورها از مجاری رسمی و قانونی صادر شود قطعا باکیفیت است، اما از میان این نود و هفت درصد معروف چند درصد این ویژگی را دارند؟
پنج- سیاست‌های کلان سالیان اخیر این گونه بوده که اجازه واردات در دارویی که مشابه تولید داخل دارد، داده نمی‌شود، یعنی هر محصول ایرانی در این حوزه لازم نیست که خود را با نمونه خارجی در رقابت قرار دهد، در عین حال در حوزه مواد اولیه دارو هم تولیدکنندگان موظفند در صورتی که ماده اولیه تولید داخل وجود داشته باشد حتما از آن استفاده کنند، به نظر شما حذف رقابت به حفظ و ارتقا کیفیت کمک خواهد کرد؟ تولیدکنندگان ایرانی همیشه از قیمت گذاری پایین محصولات خود به عنوان مهمترین مانع توسعه و پیشرفت خود نام برده‌اند، اما آیا این گروه حاضر هستند برای محک زدن خود و توانایی‌های خود قوانین بازار آزاد را بپذیرند و با حذف انحصار خود با داروهای خارجی رقابت کنند و در عوض قیمت‌گذاری را در اختیار خود داشته باشند؟ جالب است که علیرغم تاکید مسئولین محترم از وزیر محترم بهداشت گرفته تا معاونت محترم غذا و دارو، در خصوص ثبات قیمت دارو، در برخی اقلام حوزه ترک اعتیاد در سه بار افزایش قیمت تا 300 درصد افزایش قیمت را در ماه‌های اخیر....
ادامه خبر
نشریه درمان یاب
Ⓜ️ @mmtiran
🆔️ @mmt_iran
به گزارش نشریه درمانیاب، دکتر جمال فرهمنديان، پزشك و فعال اجتماعی به قلم خود در خصوص کیفیت داروهای تولید داخل و سیاست های تولید دارو درکشور نوشت:
یک – سینوزیت مزمن و آلرژی همراهان قدیمی فرزندم هستند، علائم معمول با یک سرماخوردگی بسیار شدید می‌شوند و التهاب گوش و فارنژیت اضافه می‌شود و به نسخه معمول جواب نمی‌دهند، استاد، داروی خارجی سینگل دوز را با تاکید سفارش می‌کند و می گوید حتما بگیر، بالاخره می‌یابم و می‌خورد و بهبود سریع‌تر از تصورم از راه می‌رسد…
بیمار عراقی برای بار دوم است که در بیمارستان بستری شده، گله می کند و می گوید داروهایی که از ایران با خودش برده نه فشار خون و نه قند خونش را خوب کنترل نکرده، حالا برای یکی داروی اردنی و برای دیگری داروی مصری استفاده می‌کند که البته هر دو تحت لیسانس کمپانی‌های بزرگ ساخته شده‌اند…
شخصا شاهد هستم که بسیاری از مراجعان به کلینیک‌های ترک اعتیاد از کیفیت پایین داروهای ترک اعتیاد داخلی شکایت دارند. جالب است که مراجعان همگی چند برند خاص را نام می‌برند که با دوز ثابت به صورت واضح علائم محرومیت را از خود نشان می‌دهند.
با چشمان خودم شاهد می‌شوم که یکی از چهره‌های شاخص صنعت دارو داروی برند کشور غربی را از جیب درمی‌آورد و می‌خورد، تعجبم را به دوستان انتقال می‌دهم و می‌شنوم که این اصلا عجیب نیست و مثال‌هایش متعددند…
دو – تا حدودی در جریان زحمات و تلاش‌های سخت و شبانه روزی دلسوزان واقعی حوزه داروی ایران در این سال‌ها بوده‌ام و دیده‌ام که ثمره زحماتشان داروهای بسیار موثر و مناسب( و در نتیجه درمان‌های نجات بخش و تسکین دهنده پرشمار) را به هموطنانم عرضه کرده است، می‌دانم با سه مثال هم نمی‌شود در خصوص محصولاتی با شمار چند ده میلیاردی قضاوت کرد، اما این نوشته تنها تلاشی است برای طرح(یا انعکاس) دیدگاهی انتقادی در حوزه داروهای تولید داخل، لطفا این یک بار، قبل از اینکه تا انتها مطلب را بخوانید، از قضاوت در خصوص نویسنده و نیت او و صدور غیابی رای برای او خودداری کنید.
سه- با سال‌ها تبلیغات رسانه‌ای بعید است این جملات را نشنیده باشید که «حدود نود و هفت درصد داروها و دو سوم مواد اولیه موردنیاز صنعت داروی کشور در داخل تولید می‌شود و این باعث میلیاردها دلار صرفه جویی ارزی در کشور و عدم به مشکل خوردن در زمان تحریم و ده‌ها فایده دیگر می‌شود و …»
و «جدیدترین داروهای جهان، مگر مواردی خاص، در طی تنها چند سال در ایران به مرحله تولید خواهند رسید و با قیمتی بسیار پایین‌تر از قیمت جهانی در دسترس مصرف کننده ایرانی قرار خواهد گرفت…»
همه این موارد بسیار مهم هستند، اما در حوزه سلامت مهمترین عنصر قطعا کیفیت است، کیفیت کلیدواژه عموما فراموش شده در این همه تبلیغات رسانه‌ای متکی به اعداد است
چهار-می گویند امسال حداکثر 15 میلیون دلار صادرات دارو خواهیم داشت و می گویند مشکل اصلی پایین بودن صادرات ما هم تحریم‌ها است، اما پیش از شروع تحریم‌ها هم صادرات حدود 80 میلیون دلار بود، آن موقع هم البته فهرست بلندبالایی از عوامل موثر در خصوص پایین بودن صادرات مطرح می‌شد، اما در خصوص اینکه برخی داروهای ایرانی از آزمون‌ها و ممیزی‌های کیفی و اثربخشی سایر کشورها مردود می‌شدند عموما حرفی زده نمی‌شد، حتی در مواردی عدم پذیرش یا برگشت دادن داروهای ایرانی به توطئه نسبت داده می‌شد و این در حالی بود که محصول دیگر ایرانی در همان بازار اجازه پذیرش می‌گرفت.
داروی ایرانی که بتواند در رقابت با محصولات سایر کشورها از مجاری رسمی و قانونی صادر شود قطعا باکیفیت است، اما از میان این نود و هفت درصد معروف چند درصد این ویژگی را دارند؟
پنج- سیاست‌های کلان سالیان اخیر این گونه بوده که اجازه واردات در دارویی که مشابه تولید داخل دارد، داده نمی‌شود، یعنی هر محصول ایرانی در این حوزه لازم نیست که خود را با نمونه خارجی در رقابت قرار دهد، در عین حال در حوزه مواد اولیه دارو هم تولیدکنندگان موظفند در صورتی که ماده اولیه تولید داخل وجود داشته باشد حتما از آن استفاده کنند، به نظر شما حذف رقابت به حفظ و ارتقا کیفیت کمک خواهد کرد؟ تولیدکنندگان ایرانی همیشه از قیمت گذاری پایین محصولات خود به عنوان مهمترین مانع توسعه و پیشرفت خود نام برده‌اند، اما آیا این گروه حاضر هستند برای محک زدن خود و توانایی‌های خود قوانین بازار آزاد را بپذیرند و با حذف انحصار خود با داروهای خارجی رقابت کنند و در عوض قیمت‌گذاری را در اختیار خود داشته باشند؟ جالب است که علیرغم تاکید مسئولین محترم از وزیر محترم بهداشت گرفته تا معاونت محترم غذا و دارو، در خصوص ثبات قیمت دارو، در برخی اقلام حوزه ترک اعتیاد در سه بار افزایش قیمت تا 300 درصد افزایش قیمت را در ماه‌های اخیر....
ادامه خبر
نشریه درمان یاب
Ⓜ️ @mmtiran
🆔️ @mmt_iran
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment