‏روشنفکر پنجاه‌وهفتی خائن



آل‌احمد مشکل را این می‌دانست که خودمان ماشین نمی‌سازیم و فقط واردکنندۀ آنیم و حالا اگر خودمان ماشین‌ساز شویم مشکل حل می‌شود. این جماعتی که «پنجاه‌وهفتی» تکیۀ کلام‌شان شده هم فکر می‌کنند مشکل رقص و شراب و پاسپورت قوی و ترمینال شیک فرودگاه و شعبۀ برندهای معروف خارجیست. اینها را اگر داشته باشیم مشکل حل می‌شود و بیشتر از اینها را هم هر کس حرفش را زد «روشنفکر خائن پنجاه‌وهفتی» است. اینجا اما چند تا اشکال وجود دارد که به فرض همه چیز در جهان واقعی وفق مرادشان پیش برود و «روشنفکران خائن ۵۷ی» را هم خفه کنند باز این مشکلات سر راه‌شان سبز خواهند شد.

‏«زندگی نرمال» بعضی از این‌ها چنانکه توضیح خواهم داد، همان «ماشین» آل‌احمد است که در «غرب‌زدگی» مطرح کرده بود. هر دو هم اتفاقاً به «روشنفکران» بدوبیراه می‌گویند بدون آنکه معلوم باشد آخر این «روشنفکران» کیستند که همۀ جریان‌ها در هر چیز اختلاف داشته باشند در نفرین آنها اتفاق نظر دارند و باز این همه قدرت دارند و همه چیز زیر سر آنهاست؟! چرا هر کس از کس دیگر خوشش نیاید همین برچسب را به او می‌چسباند؟ و صرف‌نظر از بار ارزشی آن خودتان که این همه تحلیل می‌نویسید مگر روشنفکر نیستید؟ مگر می‌شود کسی بیشتر عمرش را کار یدی کرده باشد و باز بتواند این همه بنویسد؟
نکتۀ اساسی که هم این جماعت دشمنِ انقلابیون پنجاه‌وهفت در نیافته‌اند و هم خود آن جماعت انقلابیون پنجاه‌وهفت در نیافته‌ بودند این است که کسی با ماشین ساختن - چنانکه آل‌احمد می‌گفت - و نرمال زندگی کردن - به همان معنایی که اینها می‌گویند - مشکلی ندارد. الان کدام گروه مخالفی می‌گوید ما زندگی «آنرمال» می‌خواهیم و اگر ما بیاییم رقص و آبجو و شعبۀ استارباکس ممنوع است؟ چنانکه پنجاه سال پیش چه کسی معتقد بود ماشین را فقط سفیدپوست‌ها باید بسازند و ما چون رنگ پوست‌مان سفید نیست فقط باید ماشین وارد کنیم؟
مشکل اینجاست که اینها درک نمی‌کنند
‏«ماشین» و «زندگی نرمال» تنها سرشاخه‌های یک ساختار بسیار تنومند حقوقی هستند که مناسبات کل جوامع «نرمال» و «ماشین‌ساز» حالا بعضی کمتر و بعضی بیشتر بر مبنای آن شکل گرفته است؛ و از رئیس حکومت و دولت بگیرید تا قاضی و نظامی و پلیس و وزیر و وکیل به تبعیت از آن ساختار وادار می‌شوند. ساختاری که آزادی و احترام به حق مالکیت مبدأ آن است. مالکیت در گسترده‌ترین معنای آن که از مالکیت مطلق هر فرد بر «بدن» و «هویت» خویش آغاز می‌شود، تا مالکیت او بر آنچه حاصل کارش، شهرتش، هوشمندی‌اش و بخت و اقبالش است امتداد دارد؛ و آزادی را تنها با استناد به آن می‌توان تعریف کرد. ‏در مقابل «زندگی نرمال» شما و «ماشین ساختن» آل‌احمد اساساً گره خورده به اعطای مجوز نقض این حق به دیکتاتورِ «مصلح» «ملی» «اسلامی» «مردمی» «فقیه» یا «مدرن» هر زمان که صلاح بداند. منظورم البته هر کسی نیست که اصطلاح ‎زندگی ‌نرمال را به کار می‌برد (خودم هم جزوشان بوده و هستم) بلکه طیف خاصی مد نظر است که این خواسته را تلویحاً در مقابل «آزادی» قرار می‌دهد و از آن چماق می‌سازد.

زندگی نرمال این طیف نام کاملش این است: زندگی نرمال واسه بچه‌های شمرون - به شرطی که نفت از بشکه‌ای ۴۰ دلار کمتر نشود؛ و در این صد سال هرگاه آن شرط آخر به مشکل خورد عده‌ای انقلابی می‌شدند! اینکه می‌گویند برای ما کرد و ترک و فارس فرق ندارد دروغ نمی‌گویند. اینها مشکلی ندارند کسی از خاش یا پاوه بیاید «بچه‌ تهرونی» شود؛ چنانکه قبلاً هم از آذربایجان و لرستان کسانی «بچه تهرون» شده‌اند، به موقع با اختلاس‌گرها هم پریده‌اند و باز به موقع «سرمایۀ ملی» هم لقب گرفته‌اند! بله من باور می‌کنم شما مشکلی ندارید و حتی استقبال می‌کنید که چند تا «سرمایۀ ملیِ» عرب و بلوچ هم در ویترین‌تان داشته باشید. مشکل با دروغ‌هایتان نیست، مشکل با حرف‌های راستی است که می‌گویید.

ادامه مطلب

✅ @karkhone