ای داد بی داد

گر ناکسی بسیار کسان ما رو تیرباران کرد
خوبان پارسی گوی رو پُر آه و نالان کرد
روز سپید رو چنان کرد سیه و تار
چنین نبوده بود در هیچ روزگار
ملا هیچ و بی اصل و نصب شود رهبر
شیران و دلیران ما رو قتل و عام تا به آخر
بزن باران این دین رو پاک کن
بهترین لاله های در خون نشسته ام رو سیراب کن