باید منصفانه به قضیه نگاه کرد.
زمانی که حکومت پهلوی به قدرت رسید، ایران بطور کلی از نظر تاریخی نسبت به جهان شدیدا عقب بود. در دو جنگ جهانی آسیب های بزرگی دید و اقتصادش تازه داشت شکوفا میشد؛ و از طرفی ایران وسعت و جمعیت بالایی دارد و توسعه در ایران به آسانی توسعه در قطر نیست. با این حال روند پیشرفت ایران سرعت بالایی داشت.
همانطور که ملاحظه میکنید، در سال ۱۹۷۰ تنها ۳۵ درصد مردم ایران به آب لوله کشی دسترسی داشتند که نسبت به بقیه جهان عقب مانده تر بود.
اما تا سال ۱۹۸۰ (حدود یک سال پس از انقلاب) این رقم به ۶۶ درصد رسید که یکی از بالاترین میزان رشد ها در جهان را داشته است که با توجه به وسعت ۱.۶ میلیون کیلومتر مربعی و تجهیزات آن زمان، رشدی تحسین برانگیز بوده است
@PN_KFP