چون چادر کش‌دار، به پهنای سرش بود
انگار که خاک وطن، ارث پدرش بود

یک مدرک اهدایی و اندیشه‌ی لاشی
گویای جهان‌بینی عصر حجرش بود

آن لندکروزی که سوارش شده، پولش
تقدیمی دزدان گل دوروبَرَش بود

خوابیده و مالیده و حالیده، مکیده
مجری شدنش، حاصل آخ سحرش بود

آنان که گشادند، به هر رابطه دادند
این‌گونه توجّه به حقوق بشرش بود

زر زد که: " چو ما نیست اگر، پس برود زود"
حرف شکم مفت‌خورِ جانورش بود

این مملکتِ گرگ‌دَریده، چه کشیده
نخبه‌کُشی و ظلم، بدِ مختصرش بود

#زهرا_دری

@SepehrAzadi