این روزهای کرونایی بسیاری از روستاهای کشور که در حال کاشت و برداشت محصولات جالیزی و دیگر محصولات کشاورزی هستند با چالش کمبود نیروی کار فصلی مواجه شده اند.

کار فصلی برداشت و کاشت جوانه ها را معمولا زنان روستایی و کارگران مهاجر از ساير مناطق کشور انجام می‌دهند. با توجه به کمبود نیروی کار فصلی به نظر می‌رسد باری مضاعف و در زمان طولانی تری برعهده خواهند داشت.

درشرایط عادی هم زنان روستایی شاغل درمزارع وخانه حتی درسنین جوانی ومیانسالی بابیماریهای استخوانی مانند آرتروز، پوکی استخوان درگیرند.

آنهابه ندرت درمالکیت سهمی دارند، بیمه نیستند و درکشاورزی خانوادگی هم همچون آمارهای رسمی سهم کارآنها چندان به چشم نمی اید

به دلیل قوانین ارث که درگذشته زنان را ازبه ارث بردن زمینهای کشاورزی محروم میساخت،مردان مالک بیش از 90% اززمین های مزروعیند و سهم زنان روستایی کمتر از10% است.

البته درصورتی که برای دیگران نیر کار کنند،دستمزدکارگران زن ازکارگران مرد کمتراست،حال آنکه که ساعات کارشان برابر است.

باتوجه به این مسائل بایدگفت کرونا فشاری مضاعف بر کشاورزی وزنان «همیشه کارگر» واردکرده است./مهتابذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues