🇮🇷دقیقه‌های تاریخی‌ای بر ایران می‌گذرد. تاریخی‌تر از دقیقه‌های این یک‌سال و اندی و شاید مهم‌ترین برههٔ قرن حاضر شمسی. دقیقه‌هایی که آیندگان به آن باز خواهند گشت و آن را نقطهٔ عطف خواهند دانست. اگر خدای نکرده جرقهٔ ادامهٔ جنگ زده شود و متجاوزان به خاک ایران به صورت گسترده یورش برند و فجایعی در حد بمب‌های تاکتیکی و غیرتاکتیکیِ هسته‌ای را رقم بزنند، و ما نیز پاسخی فراگیر و بدون محدودیت بدهیم، نتیجه سهمگین و بسیار پرهزینه است. نه‌فقط برای ایران، که برای جهان. دروازه‌ای پیش روی جهان باز خواهد شد، که بستنش به این آسانی‌ها نخواهد بود. البته چه‌بسا درگذر از این جهنم سوزان، گلستانی سر برسد. نمی‌دانم! اما اگر جنگ نشود و توافقی نسبی جلوی آن را بگیرد -شده با شکست در انتخابات یا هر اهرم فشار دیگر- در پایان این یک‌سال و خرده‌ای جنگ و خسارت و تعلیق و دلاوری و ایستادگی، کشور توانسته است که از پیچ تاریخی‌ای بگذرد. و به‌رغم هزینه‌های کمرشکن مادی و معنوی، به سوی دورانی امن‌تر، بارفاه‌‌تر و پایدارتر حرکت کند. در این دقیقه‌ها به این می‌اندیشم که ایرانیان آینده از تاریخ و هموطنان سابق خود با کدام سناریو یاد خواهند کرد؟ امید باد و توکل، که دومی باشد. امید باد و توکل که اگر اولی بود، یاریِ خدا رنج‌ها را آسان کند.
#علی_سلطانی

👆Ellinne