🔸یک بام و دو هوا

✍هومن پناهنده

رانت بد است، اگر به نفع من نباشد و خوب است، اگر به نفع من باشد!!!

کشورمان را فقط چهار، پنج هزار معمم و مکلاهی که قدرت سیاسی انحصاری دارند به این روز ننشانده‌اند، بلکه هر صنف و گروه اجتماعی در برابر آن بخش از قوانین و قواعد غیرعادلانه‌ای که منافع صنف و گروهش را تاُمین می‌کند سکوت می‌کند و نه تنها سکوت می‌کند، بلکه با حرص و ولع از امتیاز ناحق بهره می‌برد و نتیجه‌اش ستمی گسترده می‌شود.
به قول دوستی، ما اجتماع داریم نه جامعه. اجتماعی شقه شقه که هر شقه‌اش تصور می‌کند از امتیازی باید برخوردار باشد که دیگران ندارند. یکی سهمیه‌ُ خانواده‌ُ شهید دارد و یکی سهمیه‌ُ جانبازان. دیگری چون کارمند بانک است می‌تواند وام‌های کلان کم‌بهره بگیرد. آن یکی چون ناشر است می‌تواند از سهمیه‌ُ کاغذ برخوردار شود و بخشی از آن را در بازار آزاد بفروشد. استاد دانشگاه فرزند دانشجویش را از دانشگاهی دور از مرکز می‌آورد آنجا که دلش می‌خواهد، پزشکان متخصصش در مطبشان دستگاه پرداخت نمی‌گذارند تا مالیات ندهند، و قس علی هذا.

دو تن از دوستانم که عدالت‌خواهی‌شان لقلقهُ لسان نبوده، با اینکه مدت‌ها در جبهه بودند و می‌توانستند از امتیازهای بادآورده استفاده کنند، نکردند. یکی از این امتیاز ناروا بهره نگرفت و با سرمایهُ دانش خودش دکترا گرفت و الآن در رشته‌ُ خودش مشهور و موفق است. دیگری هم نخواست فرزندش از این امتیاز استفاده کند.

✍هومن پناهنده
@gashthaa

Comments

Be the first to add a comment