او کیست، که ننگ سکوت را می‌شوید
در انتظار تهمتنی نجات‌بخش نمی‌ماند
به پایداری البرز است
سرخی آرزوی گر گرفته‌ی قلب‌اش
سبزی و سیاهی جنگل را می آراید
سیاهکل را پر می کند
از خویشتن، از چکامه و فریاد
از نکبت_ نشان ارتشتاران_ در باران...
بخشی از شعر: «آن یار که با ماست»
کتاب: «یادی از خیالی»
«فریبرز رئیس‌دانا»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing