!زندانِ علی

نرگس محمدی: عادت چند ساله زندان دارم، گاه در سکوت نیمه‌شب بعد از خوابِ هم‌بندی‌هایم، سجاده‌ام را می‌گشایم و نیایشی کوتاه می‌کنم. شب گذشته بعد از خاموشی، سجاده‌ام را پهن کردم و نشستم. ناگهان چراغ‌های بند روشن شد و زندانبان بلندگو را روشن کرد و با فریاد تذکر داد: ”سجاده‌ات را جمع کن و بلندشو!” روشن و خاموش کردن مکرر و صدای بلندگو، هم‌بندهایم را از خواب بیدار کرد

به ناچار بلند شدم سجاده‌ام را بستم و در توالت روی موزائیک خیس و کثیف سجاده‌ام را گشودم و به نیایشم ادامه دادم. امروز صبح به زندان اعلام کردم من پس از خاموشی سجاده‌ام را در توالت پهن خواهم کرد، اما مطمئن باشند آلودگی زمین توالت برای من پاک‌تر از محراب‌های عطرینی است که پیشانیِ پینه‌بستهٔ ظالمان بر آن می‌نشیند

**************************************

!زندانِ کفار

رادیو زمانه: حمید نوری پیش از تمدید قرار بازداشتش در دادگاه قرآن ‌می‌خواند