بی اعتماد زیستن
این سان به آفتاب
بی اعتماد زیستن
این سان به خاک وآب
بی اعتماد زیستن
این سان به هرچی هست
از آن همه شقایق بالنده در سحر
تا این همه درخت گل کاغذین
که رنگ
بر گونه شان دویده
بگرفته جای شرم
بی اعتماد زیستن
این سان به چشم ودست
در کوچه ای که پاکی یاران راه را
تنها
در لحظه ای گلوله سربی
در اوج خشم
تصدیق می توان کرد
آن هم
با قطره های اشکی در گوشه های چشم
«شفیعی کدکنی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing