تاریخچه گلاب و گلابگیری در ایران
گلاب مایعی است که از تقطیر گل "رُز " به وجود می اید و علاوه بر خوشبو بودن دارای خواص بیشماری است.
ایرانیان به همراه مصریان و یونانی ها از نخستین کسانی هستند که از گذشتههای دور به ویژگیهای خوراکی و درمانی گیاهان و گلها بویژه گل سرخ پی بردهاند.
طبق اسناد بینالمللی مبداء تولید گلاب ؛ ایران و مبداء تولید اسانس گل سرخ و عصاره گلبرگهای تازه ؛ یونان ذکر شدهاست.
گزارش " ابن خلدون " حاکی از این است که در قرن هشتم و نهم میلادی، گلاب یکی از اقلام مهم تجاری بوده که به هند و چین صادر می شده است.
در آن زمان کانون اصلی این گیاه، در سرزمین فارس که مرکز شعر و فرهنگ و ادب مشرق زمین بوده قرار داشته و بیشترین کارگاههای تولید گلاب در میمند ، فیروز آباد فارس و همچنین کاشان برپا بوده است.تاخت و تاز مغولان همراه با نابودی همه چیز، این صنعت را نیز دچار رکود نمود و لیکن دوباره رونق یافت.
بهترین نوع گلاب جهان ،گلاب ایران قمصر است و آیین گلابگیری هر ساله از نیمه اردیبهشت ماه تا پایان خردادماه برگزار می شود.گلاب خواص دارویی بیشماری دارد که از آنها می توان به کاهش خستگی،تقویت قلب و معده، تقویت لثه،ضدعفونيكننده، برطرفكننده بيماريهاي گوارشي ،تسكيندهنده دردهاي روماتيسمي و... اشاره کرد.
در ادب فارسی بویژه در شعر، از گلاب بسیار سخن رفته است و شاعران پارسی گوی بسیاری همچون حافظ، فردوسی، منوچهری ،سنایی و...در اشعارشان گلاب را دستمایه شعر خود قرار داده اند.
@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan