نام زبان شاید عجیب و ناشنیده ی این ترانه آرامی یا «آرامکی» است که در اعصار کهن از زبانهای رایج سرزمینهای تحت اختیار امپراتوری روم باستان در خاورمیانه، آناتولی و جنوب اروپا به شمار می رفت. آرامی، زبان اداری امپراطوریهای کوچک و بزرگ و حتی کاهنان معابد بود و همچنین زبان اصلی بخش عمدهای از کتابهای آسمانی دانیال، عزرا و زبانی است که کتاب تلمود با آن نوشته شده است. از سویی دیگر آرامی یا آرامکی را زبان اصلی حضرت عیسی(ع) دانستهاند و امروزه نیز زبان مادری اقلیتهای کوچک متعددی در خاورمیانه و جنوب اروپا است و تعدادی از جوامعی که بیشتر ایشان آشوری هستند به زبان «آرامی نو» تکلم میکنند که البته اکنون جزو زبانهای در حال انقراض هم محسوب میشود. به نظر میرسد که دلیل انتخاب این زبان باستانی برای متن ترانه توسط کارگردان/آهنگساز، توأمان اشاره ای به خاستگاه فرهنگی و نژادی شخصیت ماکسیموس قهرمان فیلم و آشنایی ویژه او با کیش نوظهور مسیحیت در قلب امپراتوری روم است.
ترجمه متن ترانه:
"سلام و تهنیت ایزد خورشید(قادر متعال) بر من،
و بیکران بر شما باد
بالهای طلایی سُرور،
گرمای زرین روز،
انوار درخشان سپیدهدم،
و فروغ جان بخش خورشید
از آن همه باد
ای فرزند عدالت و فروغ صبحدم
بر همگان، بر پست و بلند، یکسان بتاب!
بدرخش! جاودانه در قلب آسمان بدرخش..."
رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate