لابلای خبرهای چند روز گذشته، خبری بسیار مهم منتشر شد که زنگ خطر بزرگی برای آیندهٔ ایران و نسل‌های بعدی ملت است.

قراردادی ۲۵ ساله میان جمهوری اسلامی و چین به ارزش ۴۰۰ میلیارد دلار که ۲۸۰ میلیارد دلار آن در بخش نفت و گاز و ۱۲۰ میلیارد دلار در حمل و نقل و تولید است.

نقطهٔ عجیب‌تر ماجرا حضور پنج هزار نیروی نظامی چینی برای حفاظت از این قراردادها است.

برای درک عمق فاجعه، باید در نظر بگیریم که فروش نفت جمهوری اسلامی در حال حاضر (بعد از وضع تحریم‌ها) حدود ۱۶۰هزار بشکه در روز است که با احتساب قیمت متوسط ۵۵ دلار به ازای هر بشکه، سالانه حدود ۳/۲ میلیارد دلار از محل فروش نفت درآمد خواهد داشت. یعنی با احتساب رقم کنونی، معادل ۸۷ سال فروش نفت ایران است. با توجه به تحریم‌های سنگین، ایران موردی با ریسک بالا برای سرمایه‌گذاران خارجی است، بنابراین وقتی کسی حاضر می‌شود این حجم از سرمایه‌گذاری را در کشوری بی‌ثبات داشته باشد، یقیناً امتیازات استعماری منحصربفردی را دریافت کرده است.

خبر مشابهی هم کمی پیش از این دربارهٔ حضور نظامی روسیه در ایران به گوش رسید. جمهوری اسلامی به دنبال بیمهٔ نظامی خود در برابر تهدید است.

___
@ajibzad