اشتباهات ما

🖌رحیم قمیشی
استادی در دانشکده حقوق دانشگاه تهران داشتم به نام خانم دکتر نسرین مصفا. خیلی باسواد بود و متعهد و خیلی هم پرانرژی با صفا!
هر کجا هست خداوند سلامتش بدارد.
درس "سیاست تطبیقی" می‌داد.
جملات بسیار مهمی، او به من آموخت.
خانم مصفا می‌گفت ما قدیم‌ها نظام‌ها را با عنوان‌هایشان دسته‌بندی می‌کردیم، بعدها آموختیم عنوان‌ها مهم نیستند، وجود انتخابات، وجود پارلمان، وجود احزاب، قانون اساسی خوب و این موضوعات مهمترند.
ایشان می‌گفت الان اینها هم مهم نیستند!
مهم آنست که پارلمان چقدر قدرت دارد، در انتخابات چقدر مردم واقعا انتخاب می‌کنند.
تعداد رسانه‌ها مهم نیست، مهم آنست که چقدر می‌توانند ازادانه و بدون ترس بنویسند. احزاب واقعا حزبند یا یک پوسته بی‌ارزش و نمایشی‌اند، و قانون اساسی چقدر مبنای تصمیم گیری‌هاست!!
ممکن است یک کشور پارلمان داشته باشد، حزب داشته باشد، انتخابات و قانون اساسی زیبا، اما دیکتاتوری‌ای باشد نمونه!
او به ما دانشجویانش آموخت به‌جای تاکید بر ظواهر و قالب‌ها به محتوا توجه کنیم.
کلاس‌های من با ایشان سی سال پیش بود، ولی در این سی سال من نتوانستم به دولتمردان بفهمانم دنیا از این مرحله‌ای که شما در آن گیر کرده‌اید ده‌ها سال است عبور کرده.
می‌شود همۀ مظاهر پیشرفت و توسعه را داشت و مردم در بدبختی و بی‌هویتی دست و پا بزنند!
حاکمیت نفهمید و دائما بر طبلش کوبید که آهای جهان ببینید ما انتخابات داریم ما پارلمان داریم، رئیس‌جمهور عوض می‌کنیم، ولی نگفت هیچکدام از آنها یک درجه حق ندارند خلاف منویات مقامات زاویه بگیرند.
اما کجایش اشتباه ماست؟!
ما فکر می‌کنیم مهم آنست قانون اساسی جدیدی بنویسیم، حکومت‌مان را تغییر بدهیم به سکولار دمکراسی، نه! مشروطه، نه! سوسیال دمکراسی، نه! جمهوری خالی، اصلا ریاستی!
ولایت فقیه را برداریم ولایت متخصصین بگذاریم!
انتخابات را آزاد کنیم، احزاب را فعال کنیم
هیچکدام از اینها البته که بد نیستند، اما مشکل ما آنهاست؟!
چقدر کشورها نه ولی‌فقیه دارند، نه بی‌ پارلمانند، کلی حزب هم دارند، انتخابات هم دارند، اسم‌های قشنگی هم دارند، قانون اساسی خوبی هم، اما بدبختند!
ده‌ها سال است، اندیشمندان متوجه شده‌اند اینها همه ظواهر و اسباب توسعه‌اند نه خود توسعه.
و مردم خیلی‌ها نمی‌دانند!
اینکه ما منتظر مرگ کسی هستیم تا اوضاعمان خوب بشود، اینکه ما انتظار داریم با آمدن شخصیت‌هایی جدید، همه چیز خوب شود، اینکه فکر کنیم با ساختار و یا قانون اساسی جدید، مشکلات حتما حل می‌شوند، اشتباه است!
همه اینها، مقدمات مهمتری نیاز دارند.
چه مقدمات مهمتری!!؟

"ما به عنوان انسان‌هایی کامل و بزرگ، حق داریم سرنوشت‌مان را خودمان تعیین کنیم.
ما می‌پذیریم همه انسان‌ها فارغ از جنسیت، عقیده، نژاد و هر مؤلفه‌ای دارای حقوق مساوی هستند.
ما قبول داریم حکومت‌ها تنها نمایندگی مردم را موقتا برای اداره جامعه در دست می‌گیرند، و با نارضایتی مردم بلافاصله خلع می‌شوند.
می‌پذیریم "قانون" فصل‌الخطاب همه امور مهم کشور است.
ما با تمام کشورهای جهان بناست در صلح و صفا زندگی کنیم. مشکلات جهانی با همکاری همه کشورها حل می‌شوند.
استفاده از عقلانیت تنها راه توسعه کشور است، ما قائل به استفاده از آخرین تکنولوژی‌ها برای پیشرفت هستیم.
کرامت انسان‌ها، پیشرفت ایران، حفظ محیط زیست برای آیندگان، مراوده با جهان، اصول مهم ما هستند.
قوه قضاییه قوی و مستقل، ضامن تداوم استقلال کشور و آزادی‌های مدنی است.
سرمایه‌های انسانی مهمترین دارایی کشورند، آموزش مناسب رایگان، سلامت، امنیت و رفاه شهروندان از مهمترین وظایف دولت‌هاست.
دولت صرفا در زمینه‌هایی که از عهده بخش خصوصی بر نمی‌آید فعالیت خواهد کرد.
نیروهای مسلح حافظ منافع عمومی مردم و تامین امنیت مرزها خواهند بود.
توسعه اقتصادی از اهداف مهم حاکمیت است، مردم باید درآمدهایشان متناسب هزینه‌های واقعی و زندگی در عصر جدید باشد.
شادمانی و امیدواری به آینده، حق مردم است. مردم باید امکانات زندگی خوب را در ایران داشته باشند."
این لیست اولیه می‌تواند تصحیح و تکمیل شود.
ما برای آینده، زندگی‌ای را ترسیم می‌کنیم که هم دست‌یافتنی است و هم امیدبخش.
ما به مردم نوید زندگی آرامی را می‌دهیم.
ما با صدای بلند می‌گوییم چارچوب حاکمیت را مردم، خود تعیین خواهند کرد
حاکمیت در خدمت‌شان خواهد بود.
حق هیچ اقلیتی نادیده گرفته نخواهد شد
مردم مهمترین هستند
چه مذهبی، چه غیرمذهبی
چه موافق، چه مخالف
چه خارج‌نشین، چه داخلی
چه کرد، چه بلوچ
چه شیعه، چه سنی
همه فرزندان ایرانند
و ایران با همه آنها روزهای خوب را باید ببیند
من از خانم دکتر مصفا آموختم؛
به‌جای وقت گذاشتن بر شکل‌ها و اسامی، به محتوا توجه کنم.
ما باید آینده را در برابر چشمان‌مان بگذاریم
همان خودش خواهد گفت وظیفه امروزمان چیست
سکوت و سازش؟
اصلاح؟
یا مبارزه بدون خستگی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing