يک كشور با تمام ساكنين آن بايد در آتش بدبختي و فقر و گرسنگي و تنگناي جا براي زيستن ناله اش به آسمان برود اما در كشور ديگر بقدري زمين و فضاي فراخ باشد كه قسمتي از آن را براي سگ ها قصر مجلل بنا كنند، براي سگ ها پاسپان بگذارند و نان و شيريني را بجاي استخوان بخورند در حاليكه در كشور ديگر يا در نقطه اي هم مرز آن يك نفر كارگر براي خوابيدن جا نداشته باشد.


آخرين مهلت 
#ژان_پل_سارتر

@flith

Comments

Be the first to add a comment