_دیدگاه های زرتشت در خصوص مرگ و زندگی پس از مرگ با خواندن متن زیر یکبار برای همیشه زرتشت واقعی را بشناسید و خود را از تحریف ها و دروغ هایی که به آیین و راهه این شخصیت بزرگ نسبت میدهند اگاه شده و دیگران را هم اگاه سازید در آیین زرتشت آن دنیایی وجود ندارد هر چه هست در همین دنیا خلاصه میشود زیرا تنبیه آدم ستم پیشه در آن دنیا دیگر به هیچ درده آدمی که در این دنیاست نمیخورد و دردی را از کسانی که در این دنیا مورده ظلم و ستم قرار گرفته اند را دوا نمیکند و نکته ی دیگر،، همیشه در محیط و هر جمعی می‌شنویم این دنیا دو روز است آدم یکبار بیشتر زندگی نمی کند و از این دست کلی گویی ها باید بدانید این چنین حرفها بسیار بسیار فکره غلط و خطرناکیست که فقط از دهان انسانهای کم خرد و نادان بیرون میزند به موجب این حرف عده ی زیادی مشتاق می‌شوند هر کاره بد و ناشایستی را تجربه کنند،،در آیین زرتشت آن دنیا مفهومی ندارد، هر چه هست در همین دنیا خلاصه می‌شود و آنچنان که یهودیان سعی در تحریفش دارند نیست یهودیان و بهاییان با قدرت رسانه ای که در دست دارند مدام شرو به مستند سازی و تاریخ نویسی های قلابی می‌کنند و در صدد آنند که دین زرتشت را هم همانند مذاهب ابراهیمی جلوه دهند و ابراهمیزه اش کنند و ما ایرانیان را از پدره مینویی (معنوی) خود ینی زرتشت بزرگ زده و بدبین کنند ولی کور خوانده اند ما آگاه تر از این حرفاییم و با این آگاهی را آفتاب وار بر ایرانیان جویای حقیقت میتابیم،، در آیین زرتشت اصل بر تناسخ است و در این دین آن دنیا مفهومی ندارد و خبری از آتش زدنو ماره غاشیه،گروپ سکسو حوری خونه و این دست از قصه های کودکانه و سکس های پدوفیلی ای که هر کدامش هفتاد هزار سال طول میکشد نیست(مشخصات آن دنیا قرآنی رویاها و آرزوی ها عرب های بدوی و محمد بود که مانند قصه ی شب برای اعراب تعریف کرده تا آنهارا جذب مطیع و پیرو خود و قرآن سازد برای جنگ ها و غارت های پیش رو_و البته با کارگردانی سلمان ناپارسی)در آیین زرتشت آدمی پس از مرگ تناسخ میخورد و طبق اعمال کردار گفتار و پندار و در کل خوب بودن و بودنش در جسم حیوان یا انسانی دیگر زایید میشود اگر آن شخص خوب بوده در محیط و نقطه ای خوب و اگر در جسم پیشین شخصی بدکاره ای بود در محیط زندگی بد و زجر آوری متولد خواهد شد،،،البته یک استثنا هم قائل شده است در مورده اشخاص که به کمال ‌ و بزرگی رسیده اند و در زندگی به پستی تن در نداده اند و خود را به مادیات نفرواخته اند این اشخاص در زمره جاودان ها قرار میگیرند و به مانند فروهر با بال هایی فرشته وار در زمین و در هر کجای کهکشان ها میتوانند باشند و یا حتا در روی زمین کمک کننده و نجات به افراده درستکار و با هدف باشند که اصطلاحا به این افراده جاودانه شده در دین زرتشت فروهر آزاده شده(روان) و در میتراییسم پیره مرشد گفته میشود حقیقت این است که این دنیا جای خوبی نیست مرگ عزیزان هست درد و بیماری هست فقر است جنایت و جنگ است غیرت کشی و بیگناه کشی، قربانی شدن، پیری و حسرت جوانی هست،، تجاوز وووو... و بسیار دیگر از چیز هایی که نه تنها لمسشان بلکه دیدنشان هم روان آدمی را میخراشد و هر چقدر هم که خوشبخت باشی یک کدامش کافیست تا اخره زندگیت کامت را تلخ کند، چنانکه در شاهنامه هم در میابیم در اثره فشار های ناشی از زندگی فردوسی با سوز دل چنین می سراید،،دلم سیر شد زین سرای سپنج_، خدیا مرا زود برهان زه رنج_، نزادی مرا کاشکی مادرم _، وگر زادی مرگ آمد بر سرم_، که چنین بلاها بباید کشید_، زه گیتی همی باید زهر چشید، _پس بدین سان چه بهتر است آدمی خود را برای رسیدن به خاسته ای خود را معامله نکند و وژدان و روان خود را به مادیات نفروشد زیرا که اخره این جاده برای هر ثروتمند و فقری تابلوی مرگ نصب شده است و راه گریزی هم نیست پس در پی رسیدن به کمال و تکامل و رسیدن به جاودانگی باشید تا دیگر بر روی این زمینِ درنده خوی وحشی زاییده نشده و از آن جایگاه والای اهورایی عقاب وار بر این زاغ های لجن خوار(انسان های بدکاره) بر روی زمین لبخند بزنید،،_بر عکس حرف های صد من یک غازه مشتی عقب افتاده نتیجه میگیریم دنیا دو روز نیست و آدمی تا مادام کامل نشدن بارها و بارها از این جسم به آن جسم تناسخ می خورد و متولد میشود و زندگی میکند و چرخه زندگی پایان ناپذیر است *//راه در جهان یکیست و آن هم راه راستیست//** در پناه اندیشه و خرد باشید