◾اغلب از «هویت»، علیه ما استفاده میشود ◾ستگادین ۲۳ فروردین ۱۴۰۰
برداشت ما از «هویت»(identity)، چیزی دائمی، قدرتمند، عاطفی و شکننده است.
از هویت برای متحدکردن فارغالتحصیلان دانشگاه، جناحهای سیاسی و گروهها، از هر نوعی که باشند، استفاده شده است.
بطورکلی، انتقاد کم نیست. به ویژه این اواخر. مخصوصاً انتقاد وقتی دردناک است که ما را هدف بگیرد.
کنارآمدن با جملهی «دوستت ندارم.» سخت است.
کنارآمدن با انتقاد کسانی که از روی ظاهر و خصوصیات دائمی که همهمان داریم نیز کار سختی است.
ولی «شما» آن ماشینی که میرانید نیستید، نوع شرابی که مینوشید یا آن احساسی که به موضوع خاصی در جامعهتان دارید هم نیستید. آنها انتخابها و طعمهایی هستند که میتوانند تغییر کنند.
وقتی به شما میگویم که فکر و ایدهتان را دوست ندارم، منظورم این نیست که شما را دوست ندارم. ما توسط بازاریابها و سیاستمداران چنین متقاعد شدهایم که هر آنچه انجام میدهیم و میگوییم، هویت ما را تشکیل میدهد. این باور باعث میشود یادگیری، پذیرش بازخوردهای مفید و تغییر، برای ما بسیار دشوار شود.
تکامل انتخابهایمان و طعمهایمان، بخشی از انسانبودن است.
سازماندهی هویتتان به عنوان کسی که ایستا نیست، آمادهی تغییر و مشتاق بهترکردن امور است، برای تعامل با این دنیا، کار بسیار آسانتری است نسبت به اینکه برعکس آن عمل کنید. چیزی که عدهای ترجیح میدهند دقیقاً همینطور ایستا باشد.
.