توییت خوان
بکتاش آبتین نمرد، او را کشتند؛ ولی صدایش را نمی‌توانند بکشند.
“زندگی‌ام چون خواب پروانه کوتاه بود،
پرپر میزدم و هلهله میکردم،
و
آزادی مرا بەنام کوچک‌‌‌ام صدا میزد،
از زیر چشم‌بند شبیه هم بودند،
مزدوران موظف و پایەی دار،
پاهای من اما
آزاد و رها
با مرگ میرقصیدند…”
صدای شاعر همیشه تاریخ برقرار است؛ این جمهوری اسلامی است که خواهد رفت.
«جهنم است بی تو زندگی
ای شعر! رویای مرمت انسان
تو را می‌نویسم و
در آستین تمام دنیا
دنبال دستی می‌گردم
که گلوله را
به پرچمی سفید تبدیل کند
شعبده‌ای چنین را دوست دارم»
#بکتاش_آبتین #توییتر
@tavaanatech
