قضاوت؛ تاملی بر نسل قبل و بعد از انقلاب

✍ فرامرز پارسا

«نسل‌ها دشمنِ هم نیستند؛
قربانیِ تکرارِ تاریخ‌اند»

بزرگ‌ترین خطای انسان، قضاوت بر پایهٔ شنیده‌هاست؛
شنیده‌هایی که گاه بذرِ کینه می‌شوند،
آدمی را در برابر آدمی قرار می‌دهند،
و نسلی را علیه نسل دیگر می‌شورانند.

امروز بسیاری از جوانانِ نسلِ بعد از انقلاب،
پدران و مادران خود را مقصرِ تمام این ویرانی‌ها می‌دانند؛
نسلی که از دههٔ هشتاد به بعد چشم گشود،
اما نه آزادی را دید،
نه امنیت را لمس کرد،
و نه حتی رؤیای یک زندگی ساده را توانست زندگی کند.

گرانی، بیکاری، سرکوب،
جوانانی تحصیل‌کرده که آینده‌ای پیش روی خود نمی‌بینند،
نسلی که فریاد زد:
«ما هم حقِ زندگی داریم»
اما پاسخشان باتوم بود و زندان و گلوله

امروز، بیش از هر زمان،
ایران به فهمِ متقابل نیاز دارد، نه نفرتِ متقابل.
به دست‌هایی که به‌جای متهم‌کردن هم،
در کنار هم قرار بگیرند.

آزادی واقعی،
نه در بازگشت به گذشته است
و نه در تکرار انتقام؛
بلکه در ساختنِ فردایی‌ست که هیچ نسلی، نسلِ دیگر را نفرین نکند.

دست در دست هم،
برای ایرانی که هنوز می‌توان دوباره ساخت

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing