بر دستهای
پینه بسته‌ام
خوشه‌های طلایی گندم
قلبم به وسعت دردها
و چشمانم به روشنای خورشید
ماند.
من چه کنم تو نمی‌بینی؟!

@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment