ترنج یعنی: تو به اضافه‌ی رنج!
رنج‌های زمانه را چنان در هم می‌تابند که نقش‌برجسته‌ای مسحورکننده از ترنج بر صفحه‌ی روزگار به جا می‌ماند؛ هر رنگش یک رنج. سفید به رنگ پیراهن عروسی دخترکی ۱۳ ساله راهی خانه‌ی بخت برای تامین موقت مخارج خانواده. آبی به رنگ چشمان پسرکی ۷ ساله در تلی از زباله به جستجوی غذا. بنفش به رنگ کبودی به جا مانده بر سر و روی مادری بیست و چند ساله از ضرب کتک‌های شوهر ۶۰ ساله. قرمز به رنگ جیغ‌های دختر ۱۰ ساله زیر جسم مردی ۳۰ ساله به وقت تجاوز. کبود به رنگ آه دختری ۱۶ ساله به تاراج گذاشته شده برای تامین مواد پدر. سیاه به رنگ روزهای تلخ اعتیاد پسرک ۱۴ ساله. تیره و تار به رنگ کوچه پس کوچه‌های افیون زده‌ی این شهر. آنجا که رنگ فراموشی بر وجب به وجبش پاشیده شده. از دل این کوچه پس کوچه‌های غربت‌زده اما ترنج‌ها روییده‌اند. از ترکیب این همه رنگ تلخ، چنان زیبایی آفریده‌اند که شیرینی روزگار در برابرش به زانو درآمده.

🌱 جوانه‌های ترنجشان را به تماشا گذاشته‌ایم.
شنبه تا دوشنبه، ۷ تا ۹ دی ماه ۹۸
ساعت ۱۵ تا ۲۱، نگارخانه‌ی هفت‌آینه‌ی ساری

instagram.com/toranj.ias

🆔 @toranjias