پس از انقلاب ۵۷ مردم کردستان خواهان به رسمیت شناخته شدن حق تعیین سرنوشت در مناطق خود بودند.
حزب دموکرات کردستان که عمدهترین حزب کردستان بود، با انتقاد از جریانات جداییطلب خود را حزبی غیرجداییطلب معرفی کرد
کردها به رفراندوم جمهوری اسلامی رای ندادند و اعلام کردند محتوایش مبهم است و از حقوق مردم کردستان در آن صحبتی نشده است
این وضعیت برای خمینی که در صدد قبضه کردن قدرت و انحصار تمامی قدرت بود قابل پذیرش نبود.
۲۸ مردادماه ۱۳۵۸، روحالله خمینی فتوای جهاد را علیه کردستان صادر کرد، حکمی کە در پی آن گلولەباران شهرها، قتلعام در روستاها و برپایی جوخەهای اعدام در کردستان آغاز شد.
با صدور فرمان جهاد علیه کردستان در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸، دهها هزار نیروی مسلح ارتش و سپاه تازە تأسیس پاسداران راهی کردستان شدند تا به گفتهی خمینی به جنگ با کفار بروند.
برای نظامیان تفاوتی میان مخالفان مسلح و دیگر شهروندان بیدفاع نبود و کشتارها هیچ بازخواست و مسئولیتی برای آنها به همراه نمیآورد. حتی کشتار غیرنظامیان و کودکان که شماربالای کشتهها را به خود اختصاص دادند.
در شماری از روستاها قتلعام انجام گرفت و در میان کشتەها زنان و مردان سالمند تا کودکان و نوزادان مشاهده شدند.
علاوە بر کشتار نیروهای نظامی، شمار زیادی از مردم کردستان کە بیشتر آنها جوانان کرد بودند بدون محاکمه به جوخەهای تیرباران سپردە شدند و اجساد بسیاری از آنها هیچگاه به خانوادەهایشان تحویل دادە نشد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing