🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️
اعتیاد
کمتر کسی است بادیدن یا شنیدن این کلمه در یک عبارت یا خبر ، توجهش به موضوع جلب یا حداقل ، کنجکاویش ولو برای لحظه ای کوتاه، برانگیخته نشود .
مساله اعتیاد امروز ، علاوه بر شهروندان و خانواده های ایرانی ،به یک هشدار جدی برای سیاست گزاران و مسوولان ارشد نظام مبدل شده است .
نگاهی به تاریخچه این مساله در ایران و جهان ، مبین طیف بسیار گسترده ای از چالش ها، بیم و امیدها و حواشی فراوانیست که نشاندهنده وسعت اثرگذاری و اهمیت این مساله در ابعاد مختلف فرهنگی، سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و ...اقوام ، ملل و کشورهای مختلف جهان بوده است .
در ایران نیز این مساله در ابعاد مختلف ، تاثیرات متفاوتی در بخش های گوناگون و در برهه های تاریخی مختلف داشته است .
چندیست این مساله در بخش های سیاست گزاری و مدیریت اعتیاد کشور و در سطوح بالای مدیریتی، بازتاب و کنش ، واکنش های بسیاری را موجب شده و در بخشی از مدیریت آن در حوزه درمان اعتیاد و بطور مشخص سیاست گزاری در حوزه مراکز قانونی درمان اعتیاد ، موجب برانگیخته شدن مباحث جدی کارشناسی و سیاست گزاری گردیده است .
ماجرای اخیر از آنجا آغاز شد که بند ۸ مصوبه ۱۳۶ ستاد مبارزه با مواد مخدر ، به ریاست رییس جمهور محترم ، به مساله ای بعنوان راهکار اشاره و تاکید کرده است که کارشناسان باتجربه ملی و بین المللی، برعکس، از آن بعنوان" تخریب "یک راهکار موفق ملی و بین المللی برای درمان و مدیریت و مهار شیوع اعتیاد در کشور و جهان نام میبرند :
تفکیک بخش درمان( معاینه ، تشخیص، ارزیابی و تجویز احتمالی دارو) از بخش عرضه دارو( مثل متادون) در حوزه خاص اعتیاد .
با توجه به اهمیت موضوع بر آن شدیم تا نظر یکی از دانشمندان بین المللی و ملی حوزه سیاست گزاری و درمان اعتیاد ، استاد روانپزشک عضو هیات علمی دانشگاه تهران، جناب آقای دکتر فرهودیان را در اینخصوص جویا شویم
جناب دکتر فرهودیان
یک سوال مهم اینست که بزبان ساده بفرمایید اصولا چرا داروهای خاص مراکز درمان اعتیاد مثل متادون از نظر قوانین ملی و بین الملل بعنوان داروی تحت کنترل شناخته میشوند و مقررات سختی در حوزه عرضه آن وجود دارد ولی مثلا ، برای عرضه داروی قلب و مغز و اعصاب و دیگر داروها، باچنین مقررات خاصی مواجه نیستیم ؟
دکتر فرهودیان :
پاسخ در ویژگیهای خاص این داروها، کاربرد طبی آنها و مقررات بین المللی برآمده از تجربیات علمی و مدیریتی در توزیع و عرضه آنها نهفته است .
بر اساس کنوانسیونهای بین المللی و معاهدات مربوطه و مقررات نهادهای متولی وناظر بر این حوزه مثلا در کشورهای توسعه یافته ، داروهایی که بطور بالقوه ، اعتیاد آورند، از حیث امکان و شدت سوءمصرف و کاربردهای طبی شان ، به ۵ گروه تقسیم میشوند :
گروه اول :مثل هروئین و مسکالین ، که کاربرد طبی هم ندارند ، نه اجازه تحقیق دارند و نه تجویز
گروه دوم : مثل متادون ، در بین داروهای قابل تجویز بالاترین حد کنترل را دارند به این دلیل که بشدت اعتیاد آورند و باعث وابستگی میشوند و لذا بطور خاص تری باید توزیع، نگهداری و عرضه شوند
در گروه سوم داروهایی مثل بوپرنورفین
و در گروه چهارم داروهایی مثل بنزودیازپین ها
و در گروه پنجم دارویی مثل دیفنوکسیلات را داریم .
جهت مشاهده ادامه مصاحبه کلیک فرمایید
🆔️ @mmt_iran
اعتیاد
کمتر کسی است بادیدن یا شنیدن این کلمه در یک عبارت یا خبر ، توجهش به موضوع جلب یا حداقل ، کنجکاویش ولو برای لحظه ای کوتاه، برانگیخته نشود .
مساله اعتیاد امروز ، علاوه بر شهروندان و خانواده های ایرانی ،به یک هشدار جدی برای سیاست گزاران و مسوولان ارشد نظام مبدل شده است .
نگاهی به تاریخچه این مساله در ایران و جهان ، مبین طیف بسیار گسترده ای از چالش ها، بیم و امیدها و حواشی فراوانیست که نشاندهنده وسعت اثرگذاری و اهمیت این مساله در ابعاد مختلف فرهنگی، سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و ...اقوام ، ملل و کشورهای مختلف جهان بوده است .
در ایران نیز این مساله در ابعاد مختلف ، تاثیرات متفاوتی در بخش های گوناگون و در برهه های تاریخی مختلف داشته است .
چندیست این مساله در بخش های سیاست گزاری و مدیریت اعتیاد کشور و در سطوح بالای مدیریتی، بازتاب و کنش ، واکنش های بسیاری را موجب شده و در بخشی از مدیریت آن در حوزه درمان اعتیاد و بطور مشخص سیاست گزاری در حوزه مراکز قانونی درمان اعتیاد ، موجب برانگیخته شدن مباحث جدی کارشناسی و سیاست گزاری گردیده است .
ماجرای اخیر از آنجا آغاز شد که بند ۸ مصوبه ۱۳۶ ستاد مبارزه با مواد مخدر ، به ریاست رییس جمهور محترم ، به مساله ای بعنوان راهکار اشاره و تاکید کرده است که کارشناسان باتجربه ملی و بین المللی، برعکس، از آن بعنوان" تخریب "یک راهکار موفق ملی و بین المللی برای درمان و مدیریت و مهار شیوع اعتیاد در کشور و جهان نام میبرند :
تفکیک بخش درمان( معاینه ، تشخیص، ارزیابی و تجویز احتمالی دارو) از بخش عرضه دارو( مثل متادون) در حوزه خاص اعتیاد .
با توجه به اهمیت موضوع بر آن شدیم تا نظر یکی از دانشمندان بین المللی و ملی حوزه سیاست گزاری و درمان اعتیاد ، استاد روانپزشک عضو هیات علمی دانشگاه تهران، جناب آقای دکتر فرهودیان را در اینخصوص جویا شویم
جناب دکتر فرهودیان
یک سوال مهم اینست که بزبان ساده بفرمایید اصولا چرا داروهای خاص مراکز درمان اعتیاد مثل متادون از نظر قوانین ملی و بین الملل بعنوان داروی تحت کنترل شناخته میشوند و مقررات سختی در حوزه عرضه آن وجود دارد ولی مثلا ، برای عرضه داروی قلب و مغز و اعصاب و دیگر داروها، باچنین مقررات خاصی مواجه نیستیم ؟
دکتر فرهودیان :
پاسخ در ویژگیهای خاص این داروها، کاربرد طبی آنها و مقررات بین المللی برآمده از تجربیات علمی و مدیریتی در توزیع و عرضه آنها نهفته است .
بر اساس کنوانسیونهای بین المللی و معاهدات مربوطه و مقررات نهادهای متولی وناظر بر این حوزه مثلا در کشورهای توسعه یافته ، داروهایی که بطور بالقوه ، اعتیاد آورند، از حیث امکان و شدت سوءمصرف و کاربردهای طبی شان ، به ۵ گروه تقسیم میشوند :
گروه اول :مثل هروئین و مسکالین ، که کاربرد طبی هم ندارند ، نه اجازه تحقیق دارند و نه تجویز
گروه دوم : مثل متادون ، در بین داروهای قابل تجویز بالاترین حد کنترل را دارند به این دلیل که بشدت اعتیاد آورند و باعث وابستگی میشوند و لذا بطور خاص تری باید توزیع، نگهداری و عرضه شوند
در گروه سوم داروهایی مثل بوپرنورفین
و در گروه چهارم داروهایی مثل بنزودیازپین ها
و در گروه پنجم دارویی مثل دیفنوکسیلات را داریم .
جهت مشاهده ادامه مصاحبه کلیک فرمایید
🆔️ @mmt_iran
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment