چرا کسری گاز ایران هشدار دهنده است؟
ایران روزانه حداکثر حدود ۸۰۰ میلیون مترمکعب گاز تولید می‌کند که بین ۶۵۰ تا ۷۰۰ م.م آن سهم بخش خانگی و تجاری و بقیه آن مصرف صنعتی است.
در واقع چون ایران صنعتی نیست سهم مصرف گاز در این بخش اندک است.
در یک کشور غیرصنعتی منابع پایه مانند نفت و گاز صرف تولید ثروت و ارزش افزوده نمی‌شود و صرفا مصرف‌کننده منابع است.
بر اساس اعلام وزارت نیرو بین ۸۵ تا ۹۰ درصد نیروگاه‌های برق ایران، سوخت گاز مصرف می‌کنند و بقیه تقریبا همگی برقابی هستند.
بحران آب موجب کاهش شدید راندمان نیروگاه‌های برقابی شده و کمبود گاز موجب کاهش تولید برق در نیروگاه‌های حرارتی شده است و در واقع کمبود گاز موجب کمبود برق هم شده است.
با کمبود انرژی علاوه بر اینکه کارخانه‌های تولیدی ایران دچار مشکلات جدی می‌شوند، جیره‌بندی برق و گاز و کمبود سوخت خودروها هم در انتظار شهروندان است.
رضا پدیدار، رییس کمیسیون انرژی اتاق تهران به شرق می‌گوید که برای "حفظ ظرفیت فعلی تولید گاز و نه افزایش آن" در کوتاه مدت به ۵۰ میلیارد دلار سرمایه نیاز است. در میان‌مدت به ۹۰ تا ۱۲۰ م.د و در بلند مدت به بیش از ۲۰۰ م.د که ایران به دلیل تحریم نه چنین سرمایه‌ای دارد و نه فناوری‌های روز مورد نیاز را.
نتیجه اینکه ایران سرنوشتی شبیه ونزوئلا خواهد داشت. کشوری که یکی از بزرگترین مالکان ذخایر طبیعی جهان است اما حتی قادر به تامین سوخت خودروها نیست و جیره‌بندی برق ادارات این کشور را نیمه تعطیل کرده است.
در ونزوئلا حتی چراغ‌های راهنمایی و بیلبوردها به دلیل کمبود برق خاموش می‌شوند و برق شهروندان جیره‌بندی شده است
همچنین کمبود انرژی و نداشتن درآمد ارزی کافی موجب کاهش تولید و واردات غذا در این کشور شده و بر اساس گزارش یورو نیوز نزدیک به ۱۲ درصد جمعیت این کشور پول تامین یک وعده غذا را ندارند و غذا را با وسایل خود معاوضه می‌کنند.
✍مریم شکرانی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ایران روزانه حداکثر حدود ۸۰۰ میلیون مترمکعب گاز تولید می‌کند که بین ۶۵۰ تا ۷۰۰ م.م آن سهم بخش خانگی و تجاری و بقیه آن مصرف صنعتی است.
در واقع چون ایران صنعتی نیست سهم مصرف گاز در این بخش اندک است.
در یک کشور غیرصنعتی منابع پایه مانند نفت و گاز صرف تولید ثروت و ارزش افزوده نمی‌شود و صرفا مصرف‌کننده منابع است.
بر اساس اعلام وزارت نیرو بین ۸۵ تا ۹۰ درصد نیروگاه‌های برق ایران، سوخت گاز مصرف می‌کنند و بقیه تقریبا همگی برقابی هستند.
بحران آب موجب کاهش شدید راندمان نیروگاه‌های برقابی شده و کمبود گاز موجب کاهش تولید برق در نیروگاه‌های حرارتی شده است و در واقع کمبود گاز موجب کمبود برق هم شده است.
با کمبود انرژی علاوه بر اینکه کارخانه‌های تولیدی ایران دچار مشکلات جدی می‌شوند، جیره‌بندی برق و گاز و کمبود سوخت خودروها هم در انتظار شهروندان است.
رضا پدیدار، رییس کمیسیون انرژی اتاق تهران به شرق می‌گوید که برای "حفظ ظرفیت فعلی تولید گاز و نه افزایش آن" در کوتاه مدت به ۵۰ میلیارد دلار سرمایه نیاز است. در میان‌مدت به ۹۰ تا ۱۲۰ م.د و در بلند مدت به بیش از ۲۰۰ م.د که ایران به دلیل تحریم نه چنین سرمایه‌ای دارد و نه فناوری‌های روز مورد نیاز را.
نتیجه اینکه ایران سرنوشتی شبیه ونزوئلا خواهد داشت. کشوری که یکی از بزرگترین مالکان ذخایر طبیعی جهان است اما حتی قادر به تامین سوخت خودروها نیست و جیره‌بندی برق ادارات این کشور را نیمه تعطیل کرده است.
در ونزوئلا حتی چراغ‌های راهنمایی و بیلبوردها به دلیل کمبود برق خاموش می‌شوند و برق شهروندان جیره‌بندی شده است
همچنین کمبود انرژی و نداشتن درآمد ارزی کافی موجب کاهش تولید و واردات غذا در این کشور شده و بر اساس گزارش یورو نیوز نزدیک به ۱۲ درصد جمعیت این کشور پول تامین یک وعده غذا را ندارند و غذا را با وسایل خود معاوضه می‌کنند.
✍مریم شکرانی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment