گشت‌ها | هومن پناهنده
سخنانِ بسیار تلخ و، در عین حال، سنجیده و وزین ِ پدر و مادری که شاید بتوان گفت فقط باید مادر یا پدر بود تا حقیقت حالشان را دریافت.
برای توصیف احساسم پس از خواندن آنچه بر این دو بلازده‌ گذشت و می‌گذرد، فعلاً تصویری نیرومندتر از این شعر شاملو به یادم نمی‌آید :

من درد در رگانم
حسرت در استخوانم
چیزی نظیر آتش در جانم پیچید
سراسر وجود مرا گویی چیزی به هم فشرد
تا قطره‌ای به تفتگی خورشید جوشید از دو چشمم
از تلخیِ تمامی دریاها در اشک ناتوانی خود ساغری زدم

#هومن_پناهنده
@gashthaa
edited  

Comments

Be the first to add a comment