به بهانه رفع تحریم تسلیحاتی
سرفصل سوم و پایانی
مشكل خريد خودرو از ژاپن و پاى بند نبودن چين به تعهدات تسليحاتى خود
محمود احمدپور: از ارديبهشت [امسال ورود] 2600 [دستگاه] وانت جديد كمك دار شروع مى شود.
اكبر غمخوار: پاترول مى آيد [اما] اصلاً سيستم نگه دارى و قطعه نداريم.
محمود احمدپور: بالاخره مشكل شما را حل می كند.
اكبر غمخوار: حل مى كند، اما خيلى زود همه خراب مى شوند.
محسن رضايى: كيفيت آن ها مثل پاترول است. پاترول ها كه اصلاً به درد نمى خورند.
محمود احمدپور: به تويوتا نمى رسد ولى يك درجه پايين تر از تويوتاست اما در جاهايى مثل حلبچه جواب مى دهد. 1000 تا وانت تويوتا (راهش) را باز كرديم. راضى شدند و دادند. اين ها در ژاپن بارگيرى شده است
محسن رضايى: بالاخره كى مى رسد؟
محمود احمدپور: يك ماه ديگر، اواخر ارديبهشت و حداكثر تا خرداد مى رسد 1000 دستگاه آمبولانس خريديم. اتوبوس، 911 و مينى بوس هيچ مشكلى نداريم وانت پيكان همه حل شده. 100 دستگاه جرثقيل 10 تن خريديم كه بحران داشتيم
محسن رفيق دوست: امسال سال لجستيكى است. امسال الحمدالله خوب بوده است. البته تا 2 سال پيش هيچى دستمان را نمى گرفت.
احمدپور: آقا محسن! ببينيد ژاپنى ها به ما تويوتا نمى دهند. آن ها 500 تا 500 تا مى دهند ما آن روز با آقاى قاسمى در بانك مركزى دعوا كرديم. حاج آقاى رفيق دوست هم لطف كردند تا بالاخره [اعتبار] باز شد در ضمن [اعتبار] 500 تاى ديگر را هم چند روز پيش باز كرديم البته 500 تا نداد و 395 دستگاه دادند. يعنى اين قدر ما را اذيت كنند جمعاً ما توانستيم هزار دستگاه وانت بياوريم.
محسن رضايى: قيمت را كه افزايش نداده اند؟
محمود احمدپور: قرار بود مقدارى تخفيف بدهد اما ديگر نمى دهد چون مى گويد قرار بود 10 هزار تا بخريد.
اكبر غمخوار: هزار دستگاه را تخفيف نمى دهند.
غلامعلى رشيد: يعنى شما حاضريد بخريد اما آن ها نمى دهند؟
اكبر غمخوار: غرب ىها به او [ژاپن] اجازه نم ىدهند.
محمود احمدپور: بله، ما حاضريم بخريم و اصلاً
مشكلى نداريم.
اكبر غمخوار: قرار شد حاج آقا [رفيق دوست] يك سفر به ژاپن برود.
محمود احمدپور: اين [ژاپن] هم ما را معطل كرد، تا بازار را از دست ندهد.
محسن رفيق دوست: خيلى از قراردادها را كه مى بنديم مى گويند مشروط به اين است كه شما تحريم نشويد. فقط كره شمالى است كه با ما هيچ مشكلى ندارد.
محسن رضايى: كره شمالى تا به حال چيزى از طرف شوروى ها [به ما] نگفته؟
محسن رفيق دوست: نه! اصلاً هيچى نگفته اند. مى خواهيم در مورد ميگ 23 با آن ها [چينى ها] صحبت كنيم تا ببينيم به كجا مى رسد.
غلامعلى رشيد: البته او پول مى خواهد، دلار مى دهيد؟
محسن رفيق دوست: تا حالا 2 ميليارد دلار خريد كرده ايم.
محسن رضايى: ما [سپاه] و ارتش؟
محسن رفيق دوست: فقط ما [سپاه پاسدران]
اكبر غمخوار: به ارتش هم 500 [ميليون دلار] دادند.
محسن رفيق دوست: ما و ارتش در عرض دو سه سال گذشته از چين 2.5 ميليارد خريد كرده ايم 1.800 ما خريد كرده ايم بقيه را ارتش.
محمود احمدپور: چين به عربستان [تجهيزات] داده و ما را به بازى گرفته اند.
غلامعلى رشيد: [چينى ها] به عراق هم همه چيز فروختند.
محمود احمدپور: عراق كه ديگر هيچى [همه چيز از چين دريافت كرده است].
محسن رفيق دوست: [خوددارى فروش سلاح به ايران را] به امريكا گران فروخته و فايده اش را بردند البته ما را هم از هر گونه قرارداد دعوت كردند. در جا به ايران آمدند و وزير خارجه شان هم رفت امريكا و گفت يا تكنولوژى مدرن بدهيد يا به ايران اسلحه مى دهيم بعد هم دعوتشان را [از ما] پس گرفتند و گفتند نياييد. (با خنده)
محمود احمدپور: انبوه ترين جا هستند ولى همه را نقد مى فرشند.
مطلب پایانی بحث های خرید های تسلیحاتی ایران در گذشته با بخشی از خاطرات ناصر نوبری به پایان می برم:
در جلسه خصوصی بین گورباچف و هاشمی که من هم حضور داشتم، گورباچف گفت امروز صبح جلسه پولیتبورو (دفتر سیاسی حزب کمونیست) بود، آنجا تصویب کردم آنچه شما بخواهید از تسلیحات نظامی در اختیار شما بگذاریم. ورقه سفیدی را نشان داد که پائین آن امضای تمام ۱۳ عضو پولیتبورو بود؛ گفت از همه امضا گرفتم، شما فقط در جای خالی بالا بنویسید چه چیزی میخواهید؟ من و آقای هاشمی به هم نگاه کردیم، هاشمی گفت چی بگوییم، گفتم وقت بگیرید تا فردا جواب بدهیم. شب هیات ایرانی ریخته بود بهم، حتی اعضای هیات نظامی هم نمیدانستند چه اقلام روسی سفارش بدهند. طوری شد که فردا وقتی با گورباچف جلسه خصوصی گذاشتیم، لیست درخواستهای ما را که می دید میگفت اینکه قدیمی است، الان نام آخرین مدل این است و... لیست را اصلاح میکرد. بزرگترین قرارداد نظامی تاریخ ایران با رقمی بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار در این سفر امضا شد. ما توانستیم آخرین تکنولوژی روسی مثل سوخوی ۲۴، میگ ۲۹ و... برای اولین بار برای کشور زیردریایی بگیریم.
✅ @karkhone