☀️ نخستین روز دی روز زایش مهر و بلند شدن روزها پس از یلدا «اورمزد روز»، «خورروز» و «خرمروز» نام داشت. میگویند که در زمان ساسانیان «خرمدینان» آن را خرمروز نامیدند. در این روز كسی به دیگری دستور نمیداد و كارها خودخواسته (داوطلبانه) انجام میشد و هرگونه جنگ و کشتار نکوهیده بود.
☀️ بیرونی نوشته که در این روز پادشاه از تخت به زیر میآمد، جامهی سپید میپوشید، در بیابان بر زیرانداز سپید مینشست، با کشاورزان و برزگران همنشین میشد، از یک خوان(سفره) با آنها خوراک میخورد و میگفت من امروز مانند شما هستم. زیرا پایداری دنیا به کارهای شما است. ما مانند دو برادر مهربان خواهیم بود. پادشاهان زن همچون «همای چهرزاد» و «پوراندخت» نیز از جایگاه خواهر با آنان سخن میگفتند. از اینرو گفته شده که روز نخست دی، روز برابری و خواهر و برادری بود.
☀️ در خرمروز ایرانیان در برابر درخت سرو پیمان میبستند كه تا سال پسین یک سرو ديگر بکارند و اینگونه دلگرم به آیندهای روشن میشدند. سرو در هنر و ادبسار (ادبیات) ایران نماد ایستادگی است. پس از تازشهای پیاپی به خاک و فرهنگ ایران، سرو در نمادها اندکی خمید ولی نشکست.
@PN_KFP