بایدنومیکس: خوب، بد و زشت
اکونومیست سرمقاله شماره این هفته (3 اکتبر) خود را به اقتصاد آمریکا تحت ریاستجمهوری جو بایدن اختصاص داده است.
برنامههای اقتصادی بایدن با تمرکز بر چالشهای بلندمدت آمریکا که خود او سالها بر آنها تاکید داشته، احتمالا بازگشتی بهتر از انتظار را از بیماری رقم میزنند. او همچنین یکی از بزرگترین طرفداران ایجاد زیرساختهای دوستدار محیطزیست است؛ زیرساختهایی که برای سالها از کمبود سرمایهگذاری رنج بردهاند.
بر اساس ارزیابیها، پلهای آمریکایی بهطور میانگین ۴۳ سال سن دارند. مخارج فعالیتهای تحقیق و توسعه دولت از بیش از ۱/۵ درصد تولیدناخالصداخلی در سال ۱۹۶۰ امروز به کمتر از ۰/۷ درصد کاهش یافته است؛ در حالی که چین روزافزون از لحاظ علمی آمریکا را به چالش میکشد.
بر این اساس بهنظر میرسد دولت بایدن با افزایش دادن مخارج سرمایهگذاری در فعالیتهای تحقیقوتوسعه حوزههای فناوری و انرژیهای تجدیدپذیر، این روندها را معکوس خواهد کرد. او احتمالا محدودیتهای دولت ترامپ بر مهاجرت را نیز لغو خواهد کرد؛ محدودیتهایی که تهدیدی جدی برای رقابتپذیری اقتصاد آمریکا به شمار میروند. بایدن همچنین میخواهد استانداردهای زندگی طبقه متوسط و پویاییهای اجتماعی را ارتقا دهد. البته این به معنی مخارج بیشتر در حوزه آموزش، بهداشت و درمان، مسکن و حداقل دستمزد ۱۵ دلاری است، کمکی برای ۱۷ میلیون کارگری که دریافتی امروز آنها کمتر از این مقدار است.
خبری برای فهم بهتر این مطلب
✅ @karkhone