آنها با ارائه تحلیلهای مغرضانه در لابیهای غربی، این گزاره را ترویج میکنند که فشار حداکثری و فروپاشی زیرساختهای مدرن، به نفع خود مردم ایران است! این همان خیانتی است که زمینهساز شد تا حمله به کاخهای سعدآباد و مدارس عادی در یک ترازوی اخلاقی جلوه داده شود و رسوایی کشتار در افکار عمومی غرب به تاخیر افتد.
توحش آمریکایی در این میان، چهره واقعی خود را که در نقاب "استثناگرایی" پنهان کرده بود، آشکار میسازد. دادههای پژوهشی نشان میدهد که چگونه علوم روانشناسی در خدمت ماشین کشتار قرار گرفت و تشخیص "تروما" ی واقع شده در ایران برای افکار عمومی غرب با کمپین جریان پهلوی برای تولید آمار دروغ از تعداد کشته های دی ماه، انکار بمباران مناطق غیرنظامی، انکار رنج قربانیان و .... به تعویق افتاد. آنچنانکه صدای پاپ که در ساعت اول حمله روسیه به اوکراین بلند شده بود، در روز چهلم بمباران ایران اندکی درآمد.
در حملات اخیر به مدارس ایران، ما شاهد تکرار همان الگو هستیم: بمبارانی که همزمان به دنبال بیشینه کردن وحشت (هیبت) و کمینه کردن قابلیت بازسازی ملی (شوک) است و از سوی دیگر با ابزارهای رسانه ای و روانشناختی از طریق به خدمت گرفتن جریان پهلوی (به قول اکونومیست جریان احمق مفید برای ترامپ و نتانیاهو) جنایت خود را مداخله بشردوستانه جلوه می دهد.
@zahrdaroo