از آمار امنیت غذایی فائو هیجانزده نشویم؛ از آینده خرج کرده ایم
فائو در گزارش اخیر خود اعلام کرد «ایران از نظر شاخص امنیت غذایی در رتبه ۷۶ جهان قرار داد و ۱۱۹ کشور جهان امنیت غذایی کمتری در مقایسه با ایران دارند. ایران حدود ۱۱ درصد کل ارزش صادرات خود در هر سال غذا وارد میکند.»
این خبر برخی از سیاست زدگان را هیجانزده کرد که ببینید وضعیت کشور مطلوب است!!
اما برای نتیجه گیری باید نگاهی به شاخص عملکردها در برداشت از منابع آب ، خاک و منابع طبیعی باید در گزارشات رسمی نهادهای مرتبط تأمل کرد. بر اساس گزارشات وزارت نیرو از وضعیت دشتهای کشور در خصوص آبهای زیرزمینی، وضعیت آلودگی آبهای سطحی ، خشکاندن تالابها از یک سو و همچنین گزارشات وزرات جهاد کشاورزی در خصوص فرسایش خاک و ضایعات آب باید گفت ما برای رسیدن به این رتبه از آینده مصرف نموده و درحقیقت منابعی که متعلق به نسل آینده است صرف کشت گوجه و خیار و سیب و هندوانه کرده ایم.
بر اساس تازه ترین گزارشات منتشر شده از سوی سازمان فائو در سال زراعی ۲۰۲۰-۲۰۲۱ کشور ایران بیش از ۶۶۳ هزار تن هلو و شلیل را تولید کرده و ششمین کشور از نظر حجم تولید بوده است
همين سازمان اعلام کرد که ایران در تولید هندوانه و خیار مقام سوم جهان را دارد که به معنای کشت دو محصول آببر در سرزمینی خشک و نیمه خشک است.!
بر اساس گزارش سایت وزارت جهاد کشاورزی میزان تولید محصولات کشاورزی در ایران ۱۳۰ میلیون تن در سال است که بیش از ۳۰ درصد آن معادل ۳۶ میلیون تن به ضایعات تبدیل میشود و بطور کلی 30 هزار کیلومتر مکعب آب در فرایند کشاورزی تبدیل به ضایعات می شود.
براساس آمار وزارت نیرو 500 دشت کشور در بحران آبی کامل به سر برده و حتی فوق بحرانی اند. گزارشات فرونشست زمین در اثر بهره برداری بیش از حد از منابع آب زيرزمينی نیز نشان میدهد که 90 درصد عرصه ها در ایران در خطر فرونشست قرار داشته و فقط یک استان؛ استان گیلان امن است. اما استان گیلان که مقصد مهاجران استان در خطر فرونشست اصفهان است نیز با مخاطره اجتماعی مهاجرت مواجه است و زمینهای کشاورزی که ضامن امنیت غذایی کشور است در این استان درحال تبدیل شدن به ویلاهای شخصی است!!
در کنار همه این گزارشات؛ براساس داده های آب وهوایی جهانی وضعیت آب و هوایی و اقلیمی خاورميانه نیز بسیار مخاطره آمیز ارزیابی شده و بسیار ناپایدار است.
تحلیل و تأمل دراین آمارها و گواه این است که اگرچه تاکنون وضعیت ما در امنیت غذایی تا حدی مطلوب بوده است؛ اما این به دلیل خرج کردن منابع و حقوق آیندگان است و این آمارها اگرچه ممکن است سیاست بازان را به هیجان آورد اما به هیچ وجه نباید از سوی سیاستگذاران توسعه کشور وضعیت مطلوب قلمداد شود چرا که حقیقت این است که حال منابع آب، خاک و کشاورزی ایران خوب نیست و باید در اسرع وقت برای نجات آبهاي زيرزميني و سطحی و تالابهای باقی مانده، فرسایش خاک و بهبود کشاورزی چاره اندیشی شود! / مهتا بذرافکن
©@RuralWomenIssues