سکولاریسم 🔹 واژهٔ سکولاریسم برای نخستینبار توسط نویسندهٔ بریتانیایی، جورج هالی اوک در سال ۱۸۴۶ استفاده شد. گرچه این اصطلاح تازه به نظر میرسید، ولی مفهوم کلی آزادی که سکولاریسم بر پایهٔ آن بنا شده است، در درازای تاریخ همیشه وجود داشته است.
اندیشه سکولاریسم بر این باور است که پرهیز از دخالت دین در عرصههای سیاسی و سیاستگذاری عمومی در دولتهای سکولار، نتیجه اجتناب ناپذیر عصر روشنگری است، که در صورت تحقق و پیادهسازی سکولاریسم، گرایش عمومی جامعه به سوی علم و خرد با رشد شتابانی سوق پیدا خواهد کرد.
🔹 سکولارسازی یا سکولاریزاسیون فرایندی است که در آن جامعه از یک هویت دربست دینی به رابطهای فراتر که شامل سایر حوزههای معرفتی که برساخته بشر است دست پیدا میکند. و این فراتر رفتن از محدوده دین، منجر به پیشرفت جوامع به سمت مدرنیته و کم شدن وابستگی به دین شده و عقلانیت را در تمام شئون زندگی فردی و اجتماعی و ساختارهای آموزشی، اجتماعی، سیاسی، حقوقی و... بسط میدهد.
سکولاریسم ضرورتاً منکر نقش دین به عنوان یک دستگاه معرفتی در امور اجتماعی نیست، ولی به علت تفسیرهای ایدیولوژیک از دین و استفاده ابزاری از آن در سیاست برای ایجاد محدودیت در آزادیهای اجتماعی و سیاسی، تفکر سکولاریزاسیون بر اساس تجربه تاریخی بشری به دنبال رشد عقلانیت و خردورزی و کنار گذاشتن مداخله دین از این حیطههاست.
🔹 مهمترین و اصلیترین حوزهای که باید سکولار شده و دین از آن کنار گذاشته شود تا بتوان شهروندان اهل مدارا و روادار و همچنین دارای تفکر نقاد و خلاق تربیت کرد، حوزه آموزش و پرورش است
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing