کانون مستندیست دربارهی شکلگیری و اهمیت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، با تمرکز بر واحد سینمایی این سازمان فرهنگی، هنری. کانون پرورش فکری که در سال ۱۳۴۴ و برای پر کردن اوقات فراغت کودکان و نوجوانان و گسترش فرهنگ کتابخوانی آغاز به کار کرد و بعد در زمینههای دیگر نیز همچون نشر کتاب، برگزاری جشنوارههای بینالمللی، موسیقی، تئاتر و فیلمسازی، به فعالیت پرداخت، از مهمترین مراکز فرهنگی، هنری تاریخ معاصر ایران به شمار میرود.
چهرههای شاخصی در کانون به رشد و شکوفایی رسیدند، از جمله عباس کیارستمی، امیر نادری، بهرام بیضایی، علیاکبر صادقی، نورالدین زرینکلک و فرشید مثقالی.
عباس کیارستمی بیش از دو دهه در کانون پرورش فکری فعالیت داشت و حاصل این دورهی کاری، حدود بیست فیلم کوتاه، مستند و بلند بود.
کانون نقش بسیار مهمی در کارنامهی سینمایی عباس کیارستمی دارد. او که در دانشگاه نقاشی خوانده بود و به کارهای گرافیکی اشتغال داشت، در سال ۱۳۴۸ بهعنوان تصویرگر کتاب کودک به استخدام کانون درآمد. یک سال بعد اما بخش سینمایی کانون را راهاندازی کرد. «نان و کوچه» (۱۳۴۹) که اولین فیلم کیارستمی بود، در واقع نخستین محصول سینمایی کانون پرورش فکری نیز محسوب میشود. کیارستمی که به جز ساخت فیلمهای تبلیغاتی، تجربهای در زمینهی فیلمسازی نداشت، سینما را بهصورت تجربی در کانون آموخت.
برخی از مهمترین و مشهورترین آثار کیارستمی مثل «مسافر» (۱۳۵۳)، «خانهی دوست کجاست» (۱۳۶۵)، «مشق شب» (۱۳۶۷)، «کلوزآپ» (۱۳۶۸) و «زندگی و دیگر هیچ» (۱۳۷۰) در کانون ساخته شده است.
کیارستمی علاوه بر حضور در مستند
کانون، نقش مشاور را نیز در آن بر عهده دارد، ضمن اینکه خاطره خدایی، کارگردان فیلم، از شاگردان اوست.
@KiarostamiAbbas