سیاه می نویسم
اما تو سپید بخوان ،
کسی چه میداند کاینهمه سیاه و سپید شاید خاکستری شود
بر باد رفته ،
در روزگاری که هیچ کنتراستی
وزن بودنمان را نخواهد گریست
.
که عصر
عصر شاعرانیست که واج به واجشان پر از مخدّر های بی تسکین است
آری سیاه مینویسم که سپید بنگری
دنیای خاکستریمان را...

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment