زهردارو| رضا شیبانی
پلنگی خسته ام، روزی اسیر مردم عیاش
گریزان از قفس، آماج سنگ و دشنه ی اوباش

خوشا روح رها در بیشه های سبز آزادی
نمی افتاد بخت من‌ به این بیغوله ها ای کاش

به اشک و آه می مردم میان شهر و پاشیدند
نمک ها بر تبسم های زخمم، مردم بشاش

مرا تنها پلنگ مرده ای در شهر خود مشمار
بیا چشمی برای دیدن تاریخ ایران باش

منم تاریخ ایران، یادگار ملک ایرانشهر
که اینک می گزند از چارسو کفتارها، تنهاش

پلنگی بودم و عالم شکار پنجه هایم بود
جهان را بنگر اکنون در حصار فوج ها خفاش

دو صد نفرین به کشور سوزی قاجار و قاجاری
سرم شاباش مشتی شاه گشت و پنجه ام پاداش

پلنگی بود روزی گربه ی ایران، روی نقشه
مرا از نو بکش بر بوم هستی، حضرت نقاش!

رضا شیبانی
۴ اردی بهشت ۱۴۰۱

@zahrdaroo

Comments

Be the first to add a comment