به‌عبارت دیگر، ‌جز در موارد خاص بیمارستانی مانند برونکوسکوپی که در واقع یک غبار هوایی متراکم از ویروس ایجاد می‌شود، SARS-CoV-2 احتمالاً مانند آنفلوانزا بیشتر از طریق قطرات گسترش می‌یابد. این ادعا با گزارش موردی (case report) که ۲۴ فوریه در مجله انجمن پزشکی کانادا منتشر شد، همخوانی دارد. در آن گزارش آمده بود که مردی مبتلا به کووید-۱۹ در پرواز از چین به کانادا در ماه ژانویه، مسافرین دیگر را آلوده نکرد، با این‌که در طی مسیر پرواز ۱۵ ساعته خود سرفه خشک نیز داشت. این مرد در هواپیما ماسک پوشیده بود، اما از آن‌جا که هیچ‌کس در هواپیما آلوده نشده است، به‌گفته پژوهشگران این مورد نشان‌دهنده انتقال از راه قطرات تنفسی است نه آئروسل‌ها.

🔻ماسک تنفسی N95 یا ماسک ساده جراحی؟
با توجه به کمبود ماسک تنفسی N95، اخیراً CDC در دستورالعمل جدید خود با سختگیری کمتر گفت که برای مراقبین بهداشتی، ماسک جراحی جایگزین قابل قبولی است مگر در مواردی که ممکن است ذرات معلق در هوا تولید شود؛ مثلا هنگام لوله تراشه‌گذاری یا استفاده از نبولایزر.
علاوه بر کمبود، استفاده و پوشیدن ماسک‌های تنفسی N95 نیز خود چالشی است. پزشکان سالانه در مورد چگونگی استفاده صحیح از آن به‌روی صورت و جاگیری و در قالب قرار گرفتن صحیح ماسک بر صورت آموزش می‌بینند. در یک آزمایش، پزشکان یک کلاهخود پوشیدند و شیرین‌کننده مصنوعی ساخارین به داخل آن اسپری شد. اگر کسی ماسک را صحیح زده باشد، نباید مزه ساخارین را حس کند، ولی بیشتر افراد مزه را حس کردند و این نشان داد که ماسک را درست نزده بودند. به‌همین دلیل، استفاده از ماسک N95 برای عموم توصیه نمی‌شود، زیرا برای راه‌اندازی مناسب به آموزش نیاز دارد. علاوه بر این، ماسک N95 ضخیم و بنابراین نفس کشیدن با آن دشوار است.

به‌طور خلاصه، مردم نیازی به ماسک N95 ندارند. یانگ گفت آن‌ها به احتمال زیاد در شرایطی قرار نمی‌گیرند که در معرض آئروسل ویروس باشند و این ماسک‌ها فقط مورد نیاز مراقبین بهداشتی است.
با این‌حال، ما حتی دچار کمبود ماسک‌های معمولی نیز هستیم و این کمبود باعث شد که CDC در صورت لزوم، استفاده از روسری و شال را توصیه کند. تحقیقات زیادی در مورد ماسک‌های خانگی صورت نگرفته ‌است اما یک مطالعه کوچک در سال ۲۰۱۳ نشان داد که ماسک‌های ساخته شده از تی‌شرت‌های پنبه‌ای موثر هستند، هرچند به اندازه ماسک‌های جراحی خوب نیستند. ماسک جراحی سه برابر در جلوگیری از انتقال میکروارگانیسم‌ها نسبت به ماسک خانگی موثرتر است.
پژوهشگران در یک مطالعه دریافتند که ماسک‌های خانگی فقط باید به‌عنوان آخرین راه حل برای جلوگیری از انتقال قطرات از افراد آلوده در نظر گرفته‌ شوند.
برای افرادی که استفاده از روسری و ماسک خانگی را انتخاب می‌کنند، یانگ توصیه کرد که بعد از هر بار استفاده آن‌ها را بشویید و هنگامی که بر اثر تنفس مرطوب شدند دیگر از آن‌ها استفاه نکنید. یانگ و دکتر جیمز چری، استاد بیماری‌های عفونی کودکان در دانشکده پزشکی دیوید گفن، دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس گفتند: پوشیدن محافظ چشم، مانند سپر صورت یا عینک، همچنین می‌تواند از نظر فیزیکی مانع از ورود ویروس شود.
در مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۷ که چری با همکاران انجام داد، مراقبین بهداشتی که ماسک صورت یا عینک داشتند، کمتر از پزشکانی که این اقدامات را انجام ندادند از کودکان بستری، ویروس تنفسی (RSV) را گرفتند.
با این حال، برخلاف یانگ، دکتر چری با دستورالعمل‌های CDC موافق است و مانند دکتر جیمی مایر، متخصص بیماری‌های عفونی در دانشکده پزشکی ییل گفت که به‌جز استثنائات خاص، مردم نیازی به پوشیدن ماسک صورت ندارند. از همه مهم‌تر این‌که ایمن‌ترین راه برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض یا قراردادن بقیه افراد در معرض ویروس، به‌سادگی در خانه ماندن است.

مایر به Live Science گفت: راهنمایی فعلی CDC می‌گوید عموم مردم نیازی به پوشیدن ماسک‌های جراحی ندارند. بهترین راه محافظت تمرکز بر روی حفظ فاصله اجتماعی (حدود ۲ متر از بقیه)، شستن دست‌ها، دست نزدن به صورت، و تمیز و ضدعفونی کردن سطوحی است که مرتب لمس می‌شوند.

https://www.livescience.com/coronavirus-do-face-masks-work.html


🆔 @akhbar_pezeshki_weekly

Comments

Be the first to add a comment